Það finnst mér!

2006-05-11T05:20:00.000-07:00

Heyrði þjóðhátíðarlag í fyrsta skipti á þessu ári og verð að viðurkenna að það kveikti á tilhlökkunartakkanum sem logaði skærrauðu ljósi...

.... og ég sem ætlaði ekki að nenna að vera á þjóðhátíð í ár!

2006-04-24T14:55:00.000-07:00

Sitt lítið af hverju

Páskarnir liðu eins og í rykmóðu... og hér er ekki verið að notast við myndlíkingu. Húsið mitt er ein rykhrúga eftir miklar framkvæmdir síðustu daga. Það eru ekki nema 8 mánuðir síðan við fluttum inn í húsið og á þessum 8 mánuðum erum við búin að :

• mála allt að innan TVISVAR.
• skipta um einn glugga.
• pússa upp parkett til þess eins að þurfa að rífa það upp aftur.
• leggja flísar til þess eins að rífa þær upp aftur og pússa niður flísalím til að þurfa ekki að flota.
• Læra mjög dýrmæta lexíu um að maður tryggir víst ekki eftir á!! Og það eru orð að sönnu.

Ég er þó sannfærð um það að húsið mitt verður eðalflott núna með ný ofnarör og splunkunýtt plankaparkett frá Agli Árnasyni sem veitir toppþjónustu, varð að koma þeim að.

Á milli þess sem við rifum upp parkett og skófum flísalím skelltum við okkur í kvikmyndatökur fyrir Örninn. Ég fékk þó aðeins að sýna óæðri endann þar sem ég gekk út úr Herjólfi!! En Gústi minn fékk bara veigamikið hlutverk en hann lék CIA leyniþjónustumanninn BETA sem atti kappi við sjálfan Hallgrim um að ná vonda karlinum.. Og nú má ég ekki ljóstra upp frekari upplýsingum öðrum en þeim að þetta var víst æsispennandi og nú vonum við að þessir tveir tökudagar Gústa verði ekki "köttaðir" niður í þrjár sekúndur í mynd. En á öllu á maður nú von.

Svo átti ég afmæli 22.apríl en sá dagur var frekar undarlegur. Hófst með því að Gústi var ræstur í tökur og pabbi og Már frændi komu askvaðandi heim til að klára að rífa upp parkettið. Upp hófst mikið stress við að koma sér undan í æsingnum. Ég reyndi að hemja lýðinn og bað þá vinsamlegast að reyna að gera þetta varlega en ekki varð mér ágengt þar sem ég stóð í rykkófinu. Hrökklaðist út með börnin undir sitthvorri höndinni og bað til Guðs að eitthvað yrði eftir af tréverki í húsinu. Þeir stóðu sig bara býsna vel og þeim tókst að fylla heilan ruslagám af parketti og öðru drasli. Við hjónin ákváðum samt að fara út að borða og fengum með okkur góða vini og sátum og spjölluðum og hlógum einhver ósköp. Skelltum okkur svo á ball þar sem mér tókst að skila heilli máltíð með miklum látum í klósettskál Hallarinnar. Karlinn dreif mig þá heim þar sem lætin héldu áfram.. Ég lá milli heims og helju alla nóttina og langt fram á morgun þar sem gusurnar fuku gjörsamlega úr iðrum mínum. Doktorinn sá loks ástæðu til að grípa í taumana þar sem ljóst þótti að þetta væri ekki bara þynnka og gaf mér eitthvað stórkostlegt lyf og þar við sat. Ég steinsofnaði og svaf í marga klukkutíma.

Vegna ástandsins heimafyrir sem ég hef líkt við tjernóbyl, neyddumst við til að flytja inn á foreldra mína. Þau búa í lítilli sætri íbúð með litlum sætum svefnsófa í litlu sætu sjónvarpsherbergi sem krakkarnir mínir náðu á undraverðan hátt að skemma í afmælisdagspössuninni. Þannig að við hjónin þurftum að sofa á dýnum á gólfinu inni í þessu litla herbergi, nema hvað að það var bara pláss fyrir aðra dýnuna á gólfinu! Þið munið sófinn ónothæfur... Ég ákveð að sofa í stofunni með stelpuna og karlarnir ætluðu að sofa í herberginu. Sú stutta ekki alveg á því að sofna og óð um alla íbúðina langt fram eftir kvöldi. Loks komst á ró og sú stutta komin upp í til pabba síns og sofnaði..... í þrjár sekúndur , eða þar til hún byrjaði að gubba... Og tveggja ára gömul kríli spyrja ekki um fötu eða ílát til að æla í heldur verða pínu skelkuð og þessi litla skotta náði að legga herbergið í rúst!. Við enduðum með allt verlaust frammi í stofu með litla skottið á milli okkar í handklæðaskotgröf og annað augað opið til að grípa þessar fjórar gusur sem svo fylgdu í kjölfarið.

2006-04-03T08:23:00.000-07:00

Þessar myndir gerði Berglind vinkona fyrir mig... Ég er hrikalega ánægð með þær og hún gerði líka svona fyrir Rögnu Jenný og þær er hægt að sjá hér

2006-04-03T02:39:00.000-07:00

Vorið?

Nú læðist það aftan að mér enn einu sinni.

Danska vorið. Það smýgur inn í hvert bein og mergsýgur mig. Nú sakna ég Danmörku alveg skelfilega mikið.

2006-03-30T05:34:00.002-08:00

Já hún litla skottan mín er orðin tveggja ára. Ég er óskaplega stolt af því hversu frábæran einstakling ég ól í þennan heim. Hún Katrín Sara er hrikalega skemmtileg stúlka. Talar mikið og er ofboðslega dugleg og sjálfstæð. Hún er öryggið uppmálað og hefur unun af því að syngja og dansa og dillar sér við hvaða takt sem er. Hún er sjúk í pabba sinn og finnst hann flottastur í heimi. Hún dýrkar bróður sinn og finnst ekkert eins flott og þegar hann leyfir henni að leika inni í herbergi sínu. Toppurinn er svo auðvitað að hún fær yfirleitt að ráða blessunin.

Hún á eflaust eftir að gera stóra hluti.

2006-03-25T03:01:00.000-08:00

53% betri hliðarvörn með nýju dömubindunum frá Always Ultra!!!!

Hvernig mælir maður það?

karl eða kona

2006-03-15T15:42:00.000-08:00

Hef ákveðið að taka Opruh í sátt eftir fantagóðan sprett þar á bæ.

Fór þó óneitanlega að velta fyrir mér þessu með karlana og konurnar sem um var rætt í kvöld. Ég held það hljóti að vera öðruvísi karlar í USA en á Íslandi. Eða kannski eru íslenskar konur bara hrikalega duglegar að láta ekki vaða yfir sig. Allavega þær sem ég þekki og umgengst.

Í þættinum var varpað fram nokkrum spurningum um hvers vegna karlar gera svona og hinsegin og segja þetta og hitt. Ég átti í mestu vandræðum með að finna manninn minn og mig sjálfa sem konu í þessari umræðu. Margt var fyndið en sumt var líka alveg makalaust eins og gæinn sem spilaði golf á jóladag! Það fannst öllum hrikalega fyndið og konunni líka! Svo þetta með þessar bandarísku heimavinnandi húsmæður sem sinna greinilega öllu og miklu meira en nokkur manneskja ræður við. Karlinn kemur heim úr vinnu og býst við því að konan geri rest. Hann er búinn að standa sína pligt. Eftir situr hún með uppvask og þvott dauðans og krakkann gargandi í pilsfaldinum. Gjörsamlega útbrunnin. Er þetta stöðluð ímynd þarna úti eða raunveruleikinn? Maður spyr sig...

Ég fór þá að spá í allskonar hlutum eins og hvort ég gæti verið meira svona karlinn í sambandinu... það hlyti bara að vera því þarna var svo fátt sem átti við okkur. Eða kannski gerum við hlutina svolítið jafnt og með þegjandi samkomulagi. Renndi yfir þetta í huganum á meðan ég hlustaði á spekingana ræða málin og fékk svona A-HA móment eins og Oprah kallar það. Á mínu heimili ríkir nokkuð jöfn verkaskipting hvað flest varðar og sem betur fer, enda á ekkert að vera neitt sérstakt sem heitir karlaverk og kvenmansverk (þó sumt sé það samt) En ég get þó ekki neitað því að ég þarf örlítið að hafa fyrir því að viðhalda þessu jafnvægi og stundum að sanna mál mitt með óyggjandi hætti en það hefst á endanum.

Nú man ég ekkert hvert þessi pistill er að fara..
... Jú alveg rétt, munur á konum og körlum. Einu var ég þó alveg sammála og það er að karlar virðast ekki kunna að kúra og knúsast nema eitt leiði af öðru og þar fram eftir götunum og þá gildir víst einu hvort menn koma frá Íslandi eða USA.

Skordýr eða Lost

2006-03-07T01:37:00.000-08:00

Þar sem ég er viðurkenndur sjónvarpsfíkill get ég dottið inn í nánast hvaða sjónvarpsþátt sem er.

Nýjasta undrið mitt er skordýraþátturinn á RÚV sem sýndur er á mánudögum. Við hjónin leyfðum krónprinsinum okkar að vaka yfir herlegheitunum enda áhugamaður mikill um öll dýr stór og smá. Það er skemmst frá því að segja að við fjölskyldan sátum negld yfir því hvernig hin ýmsu sníkjuskordýr nota önnur skordýr til að frjóvga eggin sín og þetta er nú engar smáræðis athafnir. Við fullorðna fólkið litum þó undan einstaka sinnum og reyndum eftir fremsta megni að leyna hrollinum sem laumaðist í gegnum hryggjarsúluna. Prinsinn leit ekki af skerminum og áhuginn skein úr andlitinu. Þetta var algjör snilld.

Þessi vandaði þáttur skemmdi eiginlega fyrir mér áhugann á LOST en ég er alveg að gefast upp á þessari frumskógarþrekgöngu eyjaskeggja. Er farin að velta því fyrir mér hvort framleiðendurnir viti nokkuð hvernig þetta eigi að enda, þar sem búið er að samþykkja þriðju seríuna..

Hversu stór er þessi eyja eiginlega??

þar til síðar, kveðjur blíðar.

Starfslokasamningar!

2006-02-10T15:18:00.000-08:00

Þegar fólk fær starfslokasamninga upp á fleiri tugi milljóna nánast í viku hverri fer maður ósjálfrátt að velta eigin launum fyrir sér..

Ég er t.d. ekki nema 40 ár að vinna fyrir þessum starfslokasamningi sem fyrrverandi sparisjóðsstjóri í Hafnarfirði var að landa núna eftir 4 mánaða vinnu.

Geri aðrir betur!

2006-02-08T04:06:00.000-08:00

Miss Aorebick!

Ég er svo mikill sauður þegar kemur að leikfimi.

Kem mér ekki af stað og fer allt of sjaldan þannig að ég geng um eins og spítukarl í fleiri daga á eftir með svíðandi sársauka í lærum.

Meira ruglið.

2006-01-31T08:14:00.000-08:00

Ég ætla bara að éta ofan í mig allt sem ég skrifaði um íslenska landsliðið í handbolta.

sitt lítið af hverju

2006-01-27T16:32:00.000-08:00

Ég hlýt að vera ein af þeim fáu Íslendingum sem er ekki að kaupa þennan handboltaæsing alltaf hreint.

Ég skil bara ekki hvað það er sem drífur okkur Íslendingana stöðugt að tækjunum til að upplifa sömu vonbrigðin keppni eftir keppni.. Ömurlegt viðhorf til íþróttarinnar, kann einhver að segja. Ég hef bara svo oft horft á handbolta með handboltasjúklingum og öðrum sem hafa ekki hundsvit á íþróttinni og það brjálast allir. Kannski erum við hrikalega góð í handbolta en bara ógeðslega óheppin alltaf hreint, en eitt er víst að ég ætla ekki að setja mig í stellingar fyrir þetta enn eitt árið með hjartað í buxunum og bölvandi þessum ræflum í sand og ösku... Eða allavega ekki fyrr en þeir fara að keppa um fimm efstu sætin... Þá hrópa ég úr hæstu hæðum ÁFRAM ÍSLAND...eins og allir hinir! Er það ekki "the Icelandic way"

Og svo áfram á þessum nótum.

Rosalega hlýt ég að vera með lélegt sjónvarpstæki.. Horfði á Idolið á föstudaginn og það skal tekið fram að ég þykist nú ekki vera neinn söngsnillingur. Samt sem áður get ég ekki með nokkru móti verið sammála þessari dómnefnd nema í örfáum tilvikum.. Þarna greinir á milli fagmennskunnar og áhugans eflaust.

....og svo á ljúfu nótunum.

Um þetta leyti fyrir sjö árum hitti ég mann. Hafði aldrei séð hann áður og varla heyrt á hann minnst. Við hittumst, urðum ástfangin.. and the rest is history... Og þrátt fyrir erfiðleika í sjónvarpsdagskránni þá er lífið alveg hreint yndislegt..

..Fyrir utan helv.. jólaVISA sem læddist inn um lúguna. Best að skipta herlegheitunum áður en ég panta til Kanarí..... Er þetta ekki Ísland í dag!

kveðja

Veðrið

2006-01-09T05:36:00.000-08:00

Íslendingum er tíðrætt um veðrið enda veðrið mikill áhrifavaldur í lífi okkar hér á þessu skeri. Berglind vinkona skrifaði einmitt góðan pistil á blogginu sínu um ROK.

Eftir að ég flutti til Vestmannaeyja hef ég enn frekar gert mér grein fyrir áhuga okkar á veðrinu og ég er næstum því viss um að margir séu hreinlega háðir veðurspám líkt og reykingamenn eru háðir nikótíni.

Dæmin hér í Eyjum sanna það fyrir mér í það minnsta að fólk hér á oft á tíðum allt sitt undir veðrinu. Sjóveikir t.d. kunna öll veðrafyribæri heimsins betur en færustu veðurfræðingar og hafa á því ýmsar skoðanir. Eitt eru þó nánast allir sammála um en það er að suðvestanaáttin er alveg hundleiðinleg og þá skiptir einu hvort skipið er að koma eða fara. Austanáttin er nú yfirleitt í lagi því þá siglir "hann" í skjóli meðfram landinu! Best er auðvitað að fara þegar er lens og það er líka fínt að fara þegar "hann" fær allt í rassgatið! Undiraldan er hundleiðinleg enda klífur skipið bara eina öldu núna. Það yrði víst algjör bylting ef hingað kæmi skip sem næði að klífa tvær!

Veðrið virðist líka hafa mikil áhrif á skapgerð fólksins sem hér býr og sést það best á vonleysinu sem grípur um sig þegar spáin fyrir Þjóðhátíðina læðist fram á skjáinn nokkrum dögum fyrir helgina miklu en þá ber að hafa í huga að það er aldrei neitt að marka hana fyrr en eiginlega daginn áður og vonin um betri spá hefst á loft á ný.

Þó hef ég aldrei upplifað aðra eins veðurofsaumræðu og hér fór af stað fyrir Þrettándann. Gústi sagðist læra nýtt veðurhugtak á degi hverjum. Hér var talað um fyrri þrettándagleðir þar sem brast á með blíðu á slaginu 19.00 sem hékk yfir til klukkan 22.00 en þá gerði alveg kolvitlaust veður.. Fólk ræddi um lægðirnar sem héngu nú oft fyrir utan og færu framhjá og svo þetta að veðrið væri nú yfirleitt svona hálfum sólahring á undan hér heldur en spáin segði til um. Svo væri nú ekki sama 30 metrar á Stórhöfða og 30 metrar niðri í bæ.. og sérstaklega ekki í suðaustan en þá er yfirleitt logn niðri í bæ og þá stendur líka svo vel á brennuna! Allt annað en í hreinni austan! Svona gekk þetta alla vikuna en aldrei breyttist spáin, ótrúlegt en satt. Þrátt fyrir að Siggi Stormur hefði talað um að möguleiki væri á að við lentum í loftgati!! Lægðirnar biðu í röðum sunnan við Eyjuna og veðurstofumenn töldu Eyjamenn bilaða að ætla að halda hátíðarhöldunum til streitu.

Veðurofsinn stóð við sitt og brast á skv. spánni á slaginu 19.00 föstudaginn 6.janúar og allir önduðu léttar yfir því að Þrettándanum hefði verið frestað. Enda vissu svo sem allir að það yrði kolvitlaust veður!

Miðvikudagur

2005-12-14T16:38:00.000-08:00

Lá fyrir framan imbann í allt kvöld og byrjaði á Jamie Oliver þar sem hann barðist við að koma almennilegum mat ofan í ungviði Bretlands. Þvílíkt og annað eins ruslfæði sem börnum er boðið upp á. Mér var þá hugsað til leikskólanna og skólanna hér og hvort eitthvað væri gert til að koma í veg fyrir að börnin fái of saltaðan mat já eða gervikjöt í fótaformi. Það var reyndar bara mjög hollt að skoða þetta sem foreldri því þarna var móðir sem staðhæfði að börnin hennar væru mun rólegri af því að borða hollan og sykurlausan mat. Eitthvað sem maður veit svo sem en á til að gleyma.
Þarna voru krakkar á aldursbilinu 8-10 ára held ég sem héldu að aspas væri kíví!! En ekki eitt barn klikkaði á Dominos eða Mc Donalds merkinu. Umhugsunarvert!

Svo kom ofurbarnfóstran sem mér finnst vera snillingur og ég bara verð að viðurkenna að aðferðir hennar finnst mér frábærar. Þannig að ég reyni að fylgjast með hverjum þætti og viða að mér fróðleik um það hvernig best sé að eiga við börnin mín tvö í mismunandi aðstæðum.

Oprah er ekki alveg eins góð og vanalega finnst mér. Ég er afar ósátt við nýja "lúkkið" allt of mikið glamúr eitthvað þannig að ég gafst upp á því og pakkaði inn jólagjöfum í staðinn..

Endaði svo kvöldið enn á ný fyrir framan imbann og horfði á frábæran þátt um Begga í Sóldögg og nýju plötuna hans September sem ég ætla að kaupa á morgun því mér líst svo hrikalega vel á. Ekki skemmir heldur fyrir að lagið okkar Gústa er á þessum disk. Já Beggi hljómaði bara svo vel.. eitthvað annað en þetta helv.. gaul í honum Jónsa. Hann er alveg búin að missa það að mínu mati. Ég meina það. Hafið þið ekki heyrt lagið þar sem textinn er svo langur og hraður og mikill eitthvað að hann kemst ekki einu sinni fyrir í laginu. "Ef svarar þú mér"

Jæja enn styttist í helgina og ég er að fara að búa til brjóstsykur með Sigþóru á föndurdegi uppi í Hamarsskóla á morgun. Það verður örugglega meiriháttar gaman!

over and out

Spennusögur

2005-12-13T04:54:00.000-08:00

Senn líður að jólum og jólabókaflóðið með tilheyrandi auglýsingum fastur fylgifiskur. En nú bregður svo við að nánast allar auglýstar bækur í ár eru spennusögur. Hef reyndar mjög gaman af spennusögum. Fór því að velta því fyrir mér hvort allir íslenskir rithöfundar ætli að meika það á sömu sögunni, líkt og Arnaldur Indriða. Svo eru það erlendar bækur en þær eru flestar ævintýra og spennusögur í anda Harry Potter og Hringadróttinssögu....

Veit ekki með ykkur en mér finnst svona eins og eingöngu séu tvenns konar bækur á markaðnum. Íslenskar spennusögur, mistrúverðugar og Harry Potter sögur...

Ekki það að þetta angri mig neitt þar sem ég get nú ekki sagt að ég sé mikill lestrarhestur. Er þó loks komin í bókaklúbb og ætla að lesa Veronika ákveður að deyja og Ilmurinn, reyndar byrjuð á Ilmnum sem er stórmerkileg frásögn.

Hvaða bækur ætlið þið að lesa á næstunni?

Jói jói jói !

2005-12-02T03:39:00.000-08:00

Alveg fór hann Jói minn Fel með það í þættinum sínum í gær. Eða öllu heldur konan hans. Það fór um mig kjánahrollur þegar hún söng af þvílíkri innlifun í stúdíói Þorvaldar Bjarna og Andrea Gylfa var bakrödd!!!

OK. Meistarakokkar íslands hafa skiptar skoðanir á þessum þáttum hans og því sem hann er að kokka en flestir eru þó sammála um það að hann hefur náð ótrúlegum árangri í markaðssetningu á sjálfum sér og nú konunni sinni. Andlitsmyndin á snúðapokanum segir allt sem segja þarf!

Ég horfi alltaf á Jóa í sjónvarpinu og hef meira að segja brasað nokkra rétti eftir hann og allt hefur þetta bragðast mjög vel. Hann nær vel til fólks þar sem hann stendur einn í eldhúsinu fagurskreyttu, með öll þessi flottu tæki og tól. Það var þó eitthvað í gær sem klikkaði bara alveg að mínu mati og þegar konan hans fór að þenja þrælgóð raddböndin við undirleik og arineld í stofunni, með sólheimaglottið hans Þorvaldar í baksýnisspeglinum varð mér bara allri lokið. Hefði ekki verið eðlilegra að láta bara Andreu taka þetta með stæl í stað þess að hún sæti þarna á hliðarlínunni og raulaði með.

p.s ég man ekki einu sinni hvað hann vara að baka í gær fyrir utan þessi vandræðalegu atriði!

List

2005-11-14T15:33:00.000-08:00

Merkilegt orð

En eftir að hafa fylgst aðeins með imbanum undanfarnar vikur ef svo má segja þá hefur verið ansi mikið um lista og listir.

Mér er þó hugleiknara það síðarnefnda en eftir Eddu verðlaunin finnst mér eins og list sé ekki fyrir hvern sem er. Oftar en ekki upplifi ég nefnilega listafólk eins og einhverjar persónur sem þurfa að leggja mikið á sig til að skapa sér sérstöðu. Velti því þá fyrir mér hversu mikið álag það hlýtur að vera að þurfa að vera listamaður. Get ímyndað mér að sumir, þó alls ekki allir eyði miklum tíma og orku í að vera eða reyna að vera listamenn. Skapa rétta "lúkkið" og geta sagt eitthvað sem hljómar ægilega listamannslega. Svo finnst mér líka eins og listin verði að vera svo ægilega abstrakt og öfgakennd og það sem amatörum eins og mér þykir fallegt þykir hard core listamönnum bara frekar svona "mainstream" og alls ekki nógu kúl. Hvað er t.d. málið með vídeólistaverkin! Er ég kannski þessi típíski sökker sem er verið að narra og ögra! Kannski.

Ég hef örugglega ekkert fyrir mér í þessu þó ég upplifi þetta svolítið svona.

Hvað finnst ykkur?

Hvurslax!

2005-10-25T13:38:00.000-07:00

Fuss og svei mér fyrir að vera svona löt.

Hef reyndar verið mikið að dúllast á netinu að skoða myndir af öllum þessum nýfæddu börnum. Ofboðslega margir sem ég annaðhvort þekki vel eða kannast við að eignast börn núna og ekkert nema gaman að því að skoða myndir af nýjum krílum.

Ekkert haft til málanna að leggja þó mér liggi ævinlega eitthvað á hjarta.

Í þessum töluðu/skrifuðu orðum er t.d. karlinn minn í öngum sínum inni í stofu þar sem Lifrapollinum tókst ekki einu sinni að sigra Tæru Höllina. Æðri máttarvöld eru ákölluð og hugsanir berast hátt um stofuna þar sem nú þyki næsta víst að þessi þjálfaradrusla lifrapollsins haldi ekki starfi sínu mikið lengur.

Annars er þetta svona það helsta;

Ég er farin að velta fyrir mér næstu kosningum, bæði bæjarstjórnarkosningum og Alþingis!!

Reyndar er ég líka farin að mynda mér skoðun á skólamálum í Vestmannaeyjum en þar er mikið rætt og ekki allir sammála. Eiginlega enginn sammála um neitt í þeim efnum .

Svo hef ég líka sett mér það markmið að vera jákvæð því mér finnst svo ákaflega margir neikvæðir í samfélaginu í kringum mig.

Fór á frábæra skemmtun með kennurunum á laugardaginn sem endaði með geggjuðu Sálarballi..

Einnig fór í kvennagönguna í gær og þar marseraði ég með fjölda kvenna. Varð reyndar frekar skömmustuleg þegar kom að því að kyrja baráttusöngvana sem ég kunni ekki. Læt það ekki koma fyrir ef við konur þurfum að marsera aftur!! Mér finnst reyndar að við ættum bara að marsera með þessum hætti á hverju ári þar til árangur næst. Hvað finnst ykkur?

Pavlov móment

2005-10-02T12:11:00.000-07:00

Ummm hver kannast ekki við sjóheitan grjónagraut hjá mömmu!

Merkilegt hvernig matur getur verið skilyrtur, eða getur maður kannski ekki sagt það??

Upplifði nefnilega svona "Pavlov móment" um helgina þegar mamma bauð upp á mauksoðinn grjónagraut í hádeginu á laugardag.

Þarna sátum við öll saman og vart mátti á milli sjá hverjum tókst að moka hraðast í sig þegar ég spurði um flatkökurnar! "Ó já" sagði mamma "ég bara steingleymdi þeim". Það sem var kannski athyglisvert við þetta var að um leið og fékk mér fyrstu skeiðina, fann ég hreinlega bragðið af flatkökunum sem eru venjulega alltaf með grautnum líkt og glænýtt normalbrauð með hrærðu skyri!

Minningar hrönnuðust upp og ekki laust við að mér hafi hreinlega kólnað á nefinu, rétt eins og í gamla daga þegar maður kom inn eftir sex tíma útiveru og ekkert var betra en sjóðheitur grjónagrautur!

Kannast einhver við þetta, og hvað ætli hafi komið þessu af stað núna fyrst??????

Sígauni??

2005-09-26T06:52:00.000-07:00

Eftir að hafa lesið blogg vinkonu minnar hennar Berglindar um tískuhryðjuverk fór
ég að velta fyrir mér tískuáhrifum.

Hvað er t.d. málið með tískuna í dag. Allt í lagi, ég fór og fékk mér kúrekastígvél og fannst ég frekar mikil pæja í þeim. Þar með er líka upptalið það sem ég hef getað hugsað mér að kaupa. Mér finnst ansi margt frekar tötraralegt, lufsulegt og hálf endasleppt eitthvað. Þetta bóhemsígaunalúkk er ekki alveg að gera sig að mínu mati með þessa spotta lafandi hér og þar. Fyrir utan það að það passar ekkert á mann og mikið af þjónustufólki í þessum verslunum veit nákvæmlega ekkert hvað það er að gera. Bara að dilla sér við hard core eff emm takt og segist geta hringt niður á laugaveg og tékkað á þessu fyrir mann og svo kannski henst niður á lagerinn til að tékka... En sko bara ef við erum nokkuð viss um að við ætlum að kaupa flíkina.

Þegar meira að segja karlinn á heimilinu finnur ekki á sig föt er mér allri lokið. Við vorum í borginni um daginn og það átti að dressa karlinn upp. Við óðum búð úr búð og það var alveg sama hvar við komum. Hann fann bara ekkert sem passaði.. Ekki einu sinni í XXL sem þótti nú í eina tíð stórt númer. Skýringarnar sem við fengum voru þær að tískan er svona þröng og lítil núna!!! JÁ einmitt. Þá minnka einmitt númerin líka. Þvílíkt og annað eins bull...

Ég hljóma eflaust eins og bitur kerlingarugla en þetta er bara hundfúlt...

Til að toppa þetta allt saman eru víst kúrekapæjustígvélin mín sem ég keypti í vor komin í út kuldann og rúnnuð tá er inni núna!!!

Hvers á maður að gjalda?

LOST!!!!!!

2005-09-24T02:51:00.000-07:00

Sá fyrsta þátt í nýju seríunni um LOST í fyrradag og það var allsvakalegur þáttur. Bróðir minn varð svo brjálaður eftir þáttinn að hann sagðist næstum því hafa kastað skjánum út um gluggann! Ég skil bara ekki hvernig þeir ætla að byggja upp heila seríu á því sem gerðist í þættinum!

áhugasamir geta kíkt á þessa síðu eða hreinlega haft samband við mig og fengið eintakið lánað!!!

Farin að ganga.

2005-09-19T13:55:00.000-07:00

Litla skottan mín hún Katrín Sara er bara farin að ganga og ekki nema 18 mánaða gömul blessunin!! Það hefur nú ekki verið neitt pikknikk svo sem að bera þennan skrokk á milli staða en nú hefur annar hausverkur tekið við því stúlkukindin beið þar til hún gat klifrað, hlaupið og stokkið í einum rykk. Þannig að nú er hér allt undirlegt og henni ekkert heilagt. Meira að segja gardínukappar hafa orðið fitugum fingrum að bráð.

Það sem var nú kannski skondnast við þetta allt saman var að við hjónin vorum með eldri soninn í menningarferð í borginni um helgina og misstum af þessum merka viðburði. Til allrar hamingju voru amma og afi ekki langt undan og gátu lýst þessu atriði fyrir okkur mjög nákvæmlega þegar heim kom í gærkvöldi. Hann pabbi minn hefur löngum verið talinn mikið hörkutól og frekar hvass, en maður lifandi. Hann hringdi meira að segja rúmlega sjö í morgun til að kanna hvort litla draumadrottningin hans hefði nú gengið fyrir foreldra sína. Frekar meyr karlinn svona í seinni tíð. En ég hafði bara afskaplega gaman af því að amma og afi skyldu ná að sjá þessi fyrstu skref enda telja þau sig eiga allan heiðurinn af því að þetta hafi tekist akkúrat í gær.

Hefst því hér með tímabil mikilla umróta í lífi lítils barns sem telur sig geta allt og viðbrögðin eftir því mikil og hávaðsöm.

Let the battle begin!

Gleðjumst!

KLUKK!!

2005-09-16T09:05:00.000-07:00

Berglind vinkona klukkaði mig í dag og mig hrísluðust ljúfar minningar úr æsku þegar ekkert var til að hanga yfir í sjónvarpinu heldur bara út að leika á lokuðum leikskólum og stundum hættulegri stöðum þar sem ýmislegt var brallað. Gæti hreinlega bloggað um það núna en læt það vera því samkvæmt þessum klukkleik er skorað á mig að nefna 5 ómerkilegar staðreyndir um mig sjálfa.

Ég elska snakk. Helst paprikusnakk en þó líka saltstangir og lauksúpu í sýrðum rjóma. Þessu verður hreinlega að skola niður með ísköldum kóladrykk

Mér finnst óskaplega gott að horfa á sjónvarpið og á fullt af uppáhaldssjónvarpsþáttum

Mér finnst hrikalega gaman að kaupa föt á krakkana mína og ef ég ætti milljónir ættu þau milljón föt. Ég elska reyndar líka föt en þó helst jakka, skó , töskur og hatta, á slatta af öllu þessu en geng þó yfirleitt alltaf í því sama!

Mér finnst gaman að elda góðan mat og sérstaklega gaman að borða hann.

Svo finnst mér voða kósý þegar Gústi spilar á píanóið. Það er svo rómó eitthvað.

Ég gæti nú eflaust tínt eitthvað meira til en læt þetta duga og "klukka" hér með Mörtu, Ingunni, Sigþóru, Sunnu Brá og Hvata og Co

Góða helgi gott fólk en ég er að fara með körlunum mínum í borgina og við ætlum að skilja litlu skellibjölluna eftir heima. Ákvað að láta myndir af gorumunum mínum fylgja með

Bad hair?

2005-09-12T06:38:00.000-07:00

Klipping í dag og ég bara nokkuð spennt. Það verður gaman að sjá hvernig til tekst

cut n´move

Erfið fæðing

2005-09-06T01:20:00.000-07:00

Það er ekki eins og ég hafi ekki hugsað vel og mikið um þetta blogg að undanförnu. Vandi minn felst hins vegar í því að þar sem ég hef ekki bloggað í langan tíma, finnst mér að næsta blogg verði að vera alveg hrikalega skemmtilegt og fyndið. Ég hef sem sagt eytt miklum tíma í að finna eitthvað viðfangsefni til að blogga um en ekkert í heiminum núna er fyndið eða skemmtilegt. Þið sem þó hingað droppið inn í von um eitthvað bitastætt, hljótið því að sjá hversu mikill vítahringur þetta er.

Vissulega gæti ég sagt frá undraverðum framförum hjá dóttur minni sem er 17 mánaða og loks farin að myndast við að ganga með. Eða ótrúlegum orðaforða sonar míns sem slær um sig með orðum sem ég stórefast um að hann skilji. Ég gæti líka sagt ykkur frá eina fallegasta, skemmtilegasta og flottasta brúðkaupi sem ég fór í hjá Berglindi og Sigga en þið getið skoðað það á heimasíðunni hennar því myndirnar tala sínu máli þar sem Berglind var hreinlega eins og kvikmyndastjarna og Siggi líka afar myndarlegur.

Nei nei ætli ég röfli ekki bara um eitthvað annað nauðaómerkilegt. Reyndar er það ekki ómerkilegt fyrir mér því þessi athöfn er mér afar mikilvæg. Hér er átt við það að fara í klippingu. Það er ákveðinn prósess sem vert að skoða nánar...

Ég áttaði mig ekki á því fyrr en í gær hversu mikið batterí það er fyrir mig að fara í klippingu og strípur. Maður fer af stað af því mann langar í klippingu NÚNA eða helst í gær. Kemst svo að því að það er ekki laust fyrr en eftir viku. Sættir sig við það og hugsar að kannski sé hægt að bjarga sér þessa viku með einhverjum reddingum. Eftir langt og fróðlegt samtal við hársnyrtimeistarann um mikilvægi próteina og kolvetna fyrir hárið, ákveð ég ævinlega að kaupa einhverjar hárvörur. Síðast í gær keypti í sjampó og hárnæringu fyrir marga marga peninga. Hársnyrtimeistaranum tókst meira að segja að sannfæra mig um að þessar þunnu, litlu,líflausu lufsur hefðu afar gott af hárnæringunni því voljúmið í sjampóinu bústar hárið upp á meðan hárnæringin lokar bústið inni!!. Muna bara að smyrja ekki hársvörðinn heldur mjólka endana! Þetta kaupi ég allt saman og hlakka óendanlega til að fara heim og prófa græjurnar og gott ef þetta virkar ekki örlítið betur en Wella úr Vöruval.

En nú líður að klippingunni og þá hefst undirbúningur fyrir það. Hvernig vil ég klippa mig? Á ég að láta taka meira af því núna og dekkja það aðeins eða hvað. Helst þarf að ákveða þetta fyrirfram því mér hættir til að segja hársnyrtimeistaranum að hann megi ráða og átta mig svo á því þegar líður á að mér líkar bara alls ekki það sem ég sé. Fljótfærni er því ekki hollráð þegar klipping er annars vegar. Svo er líka afar mikilvægt að átta sig á því hvaða peysa/bolur fer manni best í halógenljósasjóinu ofan við spegilinn og muna að litun,plokkun og brúnkukrem getur gert gæfumuninn þegar kemur að því að meta hversu vel hefur tekist til.

Nú kann einhver að hugsa sem svo: "Hún hlýtur að vera biluð að nenna að hugsa svona um útlitið" en sannleikurinn er sá að ég er nefnilega aldrei svona nema þegar ég fer í klippingu. Ég hef nefnilega oftar en ekki lent í því að fara í ljóta bolnum og drusluúlpunni með engann maskara og fölari en dúfnaskítur og verða fyrir svo miklum vonbrigðum þegar handklæðið er tekið af hausnum og hafist er handa við raksturinn... Koma svo út á þriðjudagseftirmiðdag í drusluúlpunni, fölari en dúfnaskítur með afskaplega fallega og vel blásið hárið og þá fer um mann svona kjánahrollur.

Sem betur fer hef ég viku til að undirbúa mig og get ég þá sagt ykkur kæru vinir að brúnkumeðferðin er t.d. hafin með tilheyrandi flekkjum og rákum.

Annríki

2005-08-05T03:53:00.000-07:00

Sökum anna hefur ekkert heyrst frá mér í langan tíma. Þjóðhátíð og flutningar spiluðu þar afar stóra rullu.

En þar sem ég er nú official flutt aftur til Eyja fer nú að hægjast um og hver veit nema ég taki upp þessa iðju af einhverjum krafti á nýjan leik.

Eftirköst Þjóðhátíðarinnar sitja örlítið í manni ennþá en það hefur tekið aðeins á að ná upp andvökunóttum síðustu helgar og baráttan við að berja niður svitakófið tekur á. Þó virðist maginn eitthvað vera ósáttur en hvort það er vegna óhóflegrar drykkju eða kvíða, spennu og stresseinkenna get ég ómögulega sagt til um. Það verður víst að koma í ljós, enda ansi mikið um að vera hjá okkur. Húsið í allsherjar málningarskveringu, krakkarnir að byrja í nýjum leikskóla, og við hjónin að byrja í nýrri vinnu. Hér una sér þó allir afskaplega vel og við farin að hlakka til að takast á við tilveruna, enn á nýjum stað.

Meira ætla ég nú ekki að baula í bili en set kannski inn myndir af breytingunum þegar fram líða stundir.

Þangað til........... lifið heil!

Þjóðhátíð

2005-07-15T10:46:00.000-07:00

Loksins loksins heyrðist Þjóðhátíðarlagið í ár. Merkilegt lag fyrir þær sakir að það er öðruvísi í ár, bálkösturinn kulnaður og brekkusöngurinn ekki á sínum stað. Þrátt fyrir það finnst mér lagið mjög gott, grípandi og einfalt.

Það eru ávallt skiptar skoðanir um Þjóðhátíðarlagið og eftirvæntingin alltaf mikil. Eldri kynslóðin lætur sér kannski fátt um finnast og talar ævinlega um gömlu góðu lögin þeirra Oddgeirs og Ása í Bæ. Við hin sem erum örlítið yngri sjáum ekki fyrir okkur Þjóðhátíðina án Þjóðhátíðarlags og munum meira að segja hvaða lag tilheyrir hvaða Þjóðhátið með tilheyrandi veðurlýsingum.

Þjóðhátið er einstakt fyribæri og ég reyni yfirleitt að leyna undrun minni þegar fólk hefur ekki farið á Þjóðhátið og hefur ekki einu sinni áhuga á því. Fyrir mér og minni fjölskyldu er þetta nefnilega mikill og mjög merkilegur viðburður sem krefst mikils undirbúnings þar sem hefðir ráða öllu.

Í fyrra komu foreldrar mínir hingað norður til okkar yfir verslunarmannahelgina og þá var sú ákvörðun tekin að Þjóðhátíð yrði ekki sleppt nema eitthvað yfirnáttúrulegt myndi gerast. Það jafnast nefnilega ekkert á við Þjóðhátið.

Ég man líka þegar ég var að kynnast manninum mínum en hann er alinn upp í borginni og þóttist nú hafa upplifað nokkrar góðar "verslunarmannahelgar" og var ekkert spenntur að koma til Eyja. En eftir mikið tuð, nuð, nudd og suð lét hann tilleiðast og hefur verið jafnharður Þjóðhátíðarmaður og við hin, ef ekki meiri, og hugmyndir hans fyrir hverja Þjóðhátíð hafa verið ansi skrautlegar. Einu sinni tók hann t.d. fótbolta, tæmdi hann að innan og bjó til brúsa úr því. Hann lét sig hafa það að dröslast með þennan bolta um hálsinn alla helgina en í honum hafa af jafnaði verið svona fimm lítrar af vökva. Ekkert skyldi stöðva "djúsboltann". Hugmynd hans fyrir þessa Þjóðhátið var einnig mjög fyndin en það var að láta alla fjölskylduna vera í búningum og leika ákveðið þema en það féll ekki alveg í nógu góðan jarðveg. Ég gef ekkert upp að sinni þar sem enn er verið að ræða málin!

Þegar þetta er skrifað eru nákvæmlega tvær vikur og tvær klukkustundir í brennuna miklu og ég iða öll af tilhlökkun og spenningi....Má bara hreinlega ekkert vera að því að flytja og pakka niður.

Já það jafnast ekkert á við Þjóðhátíð.

Eyjan mín bjarta

2005-07-11T05:58:00.000-07:00

Jæja nú styttist óðum í það að við fjölskyldan tökum stefnuna til Eyja.

Við keyptum okkur hús þar og erum bara að flytja þangað. Ekki laust við að maður hrökkvi aðeins við þegar maður hugsar þetta til enda.

Mamma og pabbi eru að vonum mjög spennt og hlakka ógurlega til að fá okkur. Ég er aftur á móti ekkert að gera mér grein fyrir því hversu mikil umskiptin verða þar sem við höfðum búið í Danmörku í fimm ár áður en við fluttum hingað til Akureyrar. Við höfum þ.a.l. verið mikið út af fyrir okkur sem hefur að sjálfsögðu sína kosti og galla.

Kostirnir hafa ótvírætt fyrir mína parta verið að kynnast nýju fólki og stöðum og vera svolítið "nobody". Gallarnir hafa hins vegar verið að hafa ekki fjölskylduna og bestu vini sína nálægt. Það er því með örlitlum kvíða að ég flyt til Eyja , þangað sem allir vita hver ég er og muna kannski eftir mér fyrir 10 árum, þegar ég bjó þar síðast. Mikið vatn runnið til sjávar síðan þá! Engu að síður hlakka ég óskaplega til að geta labbað til mömmu þegar ég vil, krakkarnir hitta ömmu og afa þegar þau vilja, vinir mínir eru handan við hornið og við hjónin bæði í vinnu sem okkur likar. Getur maður beðið um mikið meira? Nei ég held ekki enda fæ ég alveg fiðring í magann þegar ég hugsa um þetta og hlakka til að rifja upp allt það sem eyjan mín hefur upp á að bjóða.

Svo eru ekki nema 18 dagar í Þjóðhátið og undirbúningur að hefjast......

Hörmungar í heimi hér!

2005-07-08T05:18:00.000-07:00

Veit eiginlega ekki hvernig mér líður eftir atburði gærdagsins.

Var að sjálfsögðu hugsað til þeirra sem eiga um sárt að binda og vona innilega að ekkert hafi hent sænsku kunningjakonu mína sem er búsett í London. Veit ekki hvernig ég á að ná af henni en ég hugsa til hennar.

Hugsa líka til Ingunnar og Heiðars sem voru túristar í London fyrir skömmu og þakka guði fyrir að þau séu komin heim.

Veit þó ekki hvað mér finnst um ummæli Tony Blair um að hryðjuverkamenn ráðist að lýðræði vestrænna þjóða og beri ekki virðingu fyrir mannslífum. Mér þætti vænt um að Tony Blair og aðrir leiðtogar vestrænna ríkja sem styðja hernaðaraðgerðir i Írak og öðrum löndum, myndu spyrja sjálfa sig að því hversu mikla virðingu þeir bera fyrir mannslífum þeirra sem þar búa.

Já heimur versnandi fer.

andleysi

2005-07-04T06:24:00.000-07:00

Mér finnst rigningin ekki góð og hún dregur úr mér allan kraft. Mér finnst t.d. ekkert blogghæft að gerast í kringum mig og það er ekki gott.

Ég gæti bloggað um börnin mín sem eru yndisleg og manninn minn sem er líka dásamlegur. Vandinn er bara að skrifa eitthvað án þess að vera væmin.

Þó gerist það að ég sit yfir sjónvarpinu og fæ þvílíku hugmyndirnar um hitt og þetta sem ég gæti bloggað um svona pínu spontant en gleymi því jafnóðum eins og fyndnum bröndurum.. Man aldrei brandara.

Var t.d. að horfa á aðþrengdar húsmæður með manninum mínum þegar ég áttaði mig á því að ég á ýmislegt sameiginlegt með Lynette. (Þessi afskiptasama með ofvirku strákana). Langaði að blogga um það en bara gleymdi því og þegar ég loks fattaði það, var það um seinan.

Stillti líka inn á Sirkus, nýju sjónvarpsstöðina og áttaði mig á að ég t.d. ætti enga möguleika á ferli innan sjónvarps þar sem ég er í fyrsta lagi of gömul og í öðru lagi hef ég ekki tekið þátt í ungfrú Ísland en það virðist vera stærsti stökkpallur ungra kvenna inn í fjölmiðla.

Úff hætti hér áður en ég drep einhvern úr leiðindum.

Kannski þetta sé rigningarófétið sem lemur á rúðurnar hjá mér núna.. En ég auglýsi hér með eftir sólinni til að lyfta mér upp!

An unexpected aircraft movement...........

2005-06-27T15:32:00.000-07:00

.............caused by an unexpected turbulans!!

Svo fá voru þau orð flugmannsins þegar Boing 757 "hrapaði" nokkur hundruð fet i loftgati rétt ofan vid Ingólfshöfda aðfaranótt sunnudags.

Ég get ekki með orðum lýst þeirri skelfingu sem greip um sig þegar fyrsta flugfreyjan tókst á loft og allir hinir milljón farþegarnir hentust framan a sætisbökin með von um að sætisbeltin væru nú einhvers virði. Þvílíkt og annað eins. Ég varð svo skelfilega hrædd og ekki nóg með það heldur bar ég ábyrgð á 31 barni um borð í vélinni.

Svona hófst sem sagt lokahnykkurinn í þessari tveggja vikna löngu ferð minni til Danmerkur, en ferðin var í alla staði meiriháttar. Krakkarnir alveg ofboðslega skemmtileg og vel upp alin og ekki eitt einasta vandamál kom upp í ferðinni. Þau voru reyndar orðin frekar þreytt á því að fá ekki að sofa út eins og unglingum sæmir og sættu sig engan vegin við að þurfa á lappir í síðasta lagi 9.30.

Eftir þessa viðburðaríku flugferð tók við glæpsamleg meðferð í tollinum þar sem allur farangur okkar var gegnumlýstur. Skelfing barnanna leyndi sér ekki þegar töskuræflarnir, sem flestar innihéldu skítug föt, myglaða sokka og einstaka salami pylsu staulaðist eftir bandinu. Allir nema einn sluppu og tafði þetta för okkar lítillega. Við stukkum svo upp í rútu og reyndum að kúra aðeins í rútunni á leið norður. Þegar þangað kom var klukkan að verða 7 um morgun og foreldrar barnanna frekar óþreygjufullir að taka á móti þeim. Við tók mikil kveðjustund og ég býst ekki við að stingurinn í hjartanu hverfi alveg svo glatt...

Krakkarnir skrifuðu pistla heim á hverjum degi og mæli ég með því fyrir alla þá sem vilja rifja upp gamla tíma, að kíkja inn á heimasíðuna og velja fréttir frá Kalø.

Góða skemmtun

Survivor??

2005-06-16T07:41:00.000-07:00

Eg er stødd uti i natturunni. Um mig thyrlast illgresid og sudid i dyrum næturinnar er ærandi, eg slæ af mer myid sem væri eg mykjuskan og velti mer a beddanum sem reynt hefur ad dulbua sig sem dynu. Eg arka marga km a dag og eina aftreyingin er utsynid og grasid eins langt og augad eigir. Felagsskapurinn eru hormonaodir en yndislegir unglingar og tvær yndislegar dømur.

Hvar er eg?

Nei ekki alveg i villtum skogi i framandi landi en nalægt tvi samt. Nema ad eg sef innandyra eda svona næstum tvi, ef fra eru talin skordyrin sem lauma ser upp i rumid hja mer. Eg fæ skelfilega mikid ad borda og byd nu eftir tvi ad gallabuxurnar threngi tad vel ad, ad ekki reynist naudsynlegt ad rembast a salerninu tar sem thrystingurinn verdur svo mikill ad thetta gerist bara allt af sjalfu ser.

Eg er i Danmørku lengst uti i sveit med ekkert nema mat til ad stytta mer stundirnar. Eg ætladi ad versla heilan helling en geri ekki rad fyrir ad eg finni nokkud, svona a mig komin.

Eg reyni ad hugsa sem minnst um fjølskylduna heima og reyni ad njota hverrar minutu her i hinni konunglegu Danmørku. Tad er bara ekki eins tegar madur situr ekki allan daginn a kaffihusi og søtrar vænan øl og røltir um strøget i von um ad gera god kaup.

Madur er bara ordinn svo negldur yfir sjonvarpi og interneti, simum og ødrum tækjum ad madur veit ekki sitt rjukandi rad tegar ut i sveitina er komid..

Tad verdur tvi spennandi ad sja hvernig status verdur tegar kemur ad heimferd.

Thungadaudablackmetalrokk

2005-06-12T10:44:00.000-07:00

Eg er komin til Kalø i Danmørku og ferdin er ad hefjast.

Vid løgdum af stad fra Akureyri i gær klukkan 9.30 og komum hingad til Kalø um klukkan 01.30 ad dønskum tima. Tvilikt ferdalag. Unglingarnir sem eru med okkur eru yndisleg og tetta leggst einstaklega vel i mig tratt fyrir ad fjølskyldan se vids fjarri.

Svo sit eg her vid tølvuna og rembist eins og rjupan vid staurinn ad einbeita mer ad skrifum minum med gargandi rokkara i hverju horni og slaginn um hvada utvarpsstød a ad fa ad hljoma.

Ekki laust vid ad madur minnist lidinna tima thegar fylgst er med krøkkunum og atferli teirra. Snertitørfin og leidtogarnir, hopaskiftingin og annad sem tengist tvi ad vera unglingur. Einu ahyggjurnar eru tær hvort og hvenær sjoppan se opin!

Annars er eg alveg skelfilega treytt og byst fastlega vid ad heit sturta og iskaldur Carls special øl komi til med ad gera utslagid i kvøld.

hilsen

Chick-flick

2005-05-28T16:49:00.000-07:00

Ég er algjör sökker þegar kemur að kvikmyndum og hef mest gaman að svona hasargrínmyndum og því næst ekta stelpumyndum og jafnvel verstu unglingamyndum.

Þar sem ég bý svo vel að eiga mann sem vinnur vaktavinnu, dunda ég mér við að leigja hinar og þessar dellumyndir þegar ég er ein heima. Sit svo og glotti út í annað þegar vondu stelpurnar þeysast eftir ganginum í ameríska High school og valta yfir nördana. Eða rómansinn þar sem hálf nördalegur skítlélegur tennisspilaramaður verður ástfanginn af hrikalega öflugri tennisspilarakonu. Þarf að spyrja að leikslokum?

Ég hef meira að segja leigt myndina með Britney Spears og fannst hún bara skemmtileg.

Eftir að hafa klárað tvær svona myndir yfir helgina spurði ég sjálfa mig hvernig á þessu stæði. Hvort þessi áhugi minn á oft á tíðum grútlélegum stelpu- og unglingamyndum endurspeglaði mig á einhvern hátt? Kannski, en vonandi ekki. Mér finnst bara svo notalegt að sitja upp í sófa með stóra skál af snakki og kók í stóru glasi og þurfa ekkert að velta því fyrir mér hvort aðalsöguhetjan finni hina einu sönnu ást.

Er ekki nóg af hörmungum fyrir?

Hverjar eru ykkar uppáhaldsmyndir?

Deja vú

2005-05-24T16:00:00.000-07:00

Kannist þið ekki við það að upplifa eitthvað eins og það hafi gerst áður?

Þannig hefur mér nefnilega liðið undanfarna daga.

Ég bý á Akureyri, en bærinn er rómaður m.a. fyrir fegurð, góðan ís, flotta skíðaaðstöðu og veðurblíðu. Hér líður mér og fjölskyldu minni afskaplega vel og við njótum góðs af fegurðinni, ísnum, eitthvað lítið reyndar af skíðaaðstöðunni og nú en minna af veðurblíðunni.

Það er ekkert grín að vakna upp við vondan draum 20.maí og naga neglur yfir því að sumardekkin séu komin á bílinn, kuldaskórnir komnir innst í skápinn, útjaskaða turkisbláa flíspeysan loksins komin í ruslið og hlýrabolurinn og hörbuxurnar bíða enn eftir að komast að. Þannig var það nú samt og er enn.

Berglind vinkona kom til mín um helgina og sagðist hlakka svo til því hún væri komin í svo mikið sumarskap. Sólin léki hreinlega við hana þarna fyrir sunnan og nú væri sko sumarið komið. Ég þorði ekki annað en að samþykkja það þrátt fyrir éljaganginn fyrir utan gluggan hjá mér því hér á Akureyri koma nefnilega svona hret alltaf einu sinni í maí og nú í ár tvisvar. Þetta á maður bara að sætta sig við vegna þess að hér er alltaf 20 stiga hiti á sumrin og þá er nú hvergi betra að vera!

Þetta hefur þess vegna verið svona deja vú tími hjá mér núna því mér finnst eins og ég hafi upplifað þennan snjó og kulda eitthvað áður. Kem því þó ekki alveg fyrir mig hvort það var í vetur, sumar, vor eða í haust.

Veðurfræðingurinn lofar betri tíð en sonur minn býður enn eftir buslulauginni sem honum var lofað þegar sumarið kæmi!

Er lúxus að vera kona?

2005-05-19T03:18:00.000-07:00

Í þessu lífi er ég kona.

Í næsta lífi vil ég verða skógarbjörn.

Ef þú ert björn færðu að leggjast í dvala. Þú gerir ekkert annað en að sofa í sex mánuði.

Ég gæti lifað með því

Áður en þú leggst í dvala áttu að troða þig út af mat þangað til þú stendur á gati.

Ég gæti líka lifað með því.

Ef þú ert kvenkynsbjörn þá fæðirðu ungana þína (sem eru á stærð við hnetur) á meðan þú sefur og þegar þú vaknar ertu komin með stálpuð sjálfbjarga bangsakrútt.

Ég gæti sko alveg lifað með því.

Ef þú ert bjarnarmamma þá vita allir að þér er alvara. Þú abbast upp á þá sem abbast upp á ungana þína og ef ungarnir þínir eru eitthvað óþægir, þá abbastu upp á þá líka.

Ég gæti lifað með þessu.

Ef þú ert björn þá BÝST maki þinn við því að þú vaknir urrandi og hann REIKNAR MEÐ því að þú sért loðin á leggjunum og með hátt hlutfall líkamsfitu.

Jebb, ég ætla að verða skógarbjörn

Svanhildur rokkar!

2005-05-11T17:00:00.000-07:00

Jæja nú er þátturinn heimsfrægi búinn og mér fannst hún Svanhildur komast vel frá þessu. Það kom nú ýmislegt annað fram um íslendinga en að við værum drukknir kynlífsfíklar og var það bara vel gert að mínu mati. Oprah náttúrulega reyndi eftir fremsta megni að vera aðalnúmerið, það sá maður skýrt og greinilega en í heildina fannst mér þetta vel gert og margar aðrar konur þarna að tjá sig um hluti sem við hefðum ekki verið stolt af. Eins og þessi frá Portúgal t.d.

Hvað fannst ykkur???

Svo lauk súpermódelkeppninni lika og mikið var ég fegin að Eva skyldi vinna. Mér fannst hún gegggjuð og ég hélt með henni í gegnum alla keppnina. Frábært!

Kemur vel á vondann?

2005-05-09T06:58:00.000-07:00

Er mál málanna í dag Svanhildur og Logi Bergmann?

Hvernig er það eiginlega með þetta ástsæla par okkar íslendinga. Ekkert mega þau gera án þess að verða fyrir barðinu á óprúttnum pressugæjum sem greinilega eiga bara vonda daga þegar þau ber á góma.

Nú hef ég aðeins fylgst með umræðunni um þátttöku Svanhildar hjá vinkonu minni eða ætti ég að segja fyrrum vinkonu minni henni Opruh og það er ótrúlega gaman að heyra hvað fólki finnst. Annarsvegar eru þeir sem finnst hún hafa staðið sig afar illa og svert íslenskar konur. Svo eru hinir sem vorkenna henni ógurlega og segja hana svikna af þaulvönum spyrlum og framleiðendum vinsælustu sjónvarpskonu heims. Sem þáttastjórnandi hlýtur hún nú að hafa vitað hvernig heimur sjónvarps virkar enda viðurkennir hún það svo sem.

Mér finnst þetta örlítið athyglsvert, því í upphafi fannst mér nákvæmlega ekkert að því sem hún sagði. Mér fannst hún þarna vera að lýsa íslensku þjóðfélagi og þeim raunveruleika sem við búum við. Og hvenær fór það að fara í taugarnar á okkur að stæra okkur af ísköldu brennivíni, súrsuðum hrútspungum og hákarli. Ég hlakka ægilega mikið til á miðvikudaginn en þá ætla ég að kaupa fullt af nammi og horfa á Svanhildi brillera hjá Opruh. Eiður Smári hvað!!

Ætlið þið að horfa á Opruh?

Sumar?

2005-05-02T09:14:00.000-07:00

Ég skrifaði ekki alls fyrir löngu um þá bjartsýni sem streymir um mig í upphafi sumars.

Um helgina brunaði ég með fjölskyldunni í helgarferð á Dalvík.
Í anda sumarsins var ég full bjartsýni á leið í sveitina þar sem ég ætlaði að anda að mér sumrinu með litla orminn í kerru og hinn valhoppandi um engi og tún.

Það var reyndar skítakuldi þegar við lögðum af stað en ég sá til þess að allur útbúnaður merktur 66°norður kæmist í skottið og var enn full bjartsýni þegar við lögðum af stað. Við komum að íbúðinni og leist bara nokkuð vel á. Þarna var allt til alls, nema vídeó, DVD tæki og stöð tvö. Sem betur fer hafði ég vit á því að taka þessar græjur með. Laugardagur reis upp afar bjartur, en alls ekki ægifagur. Það hafði snjóað um nóttina og ég er ekki að tala um neina föl. Við fjölskyldan í sumarskapi ákváðum að láta nú ekki þetta hafa áhrif á ferðina og drifum okkur í sund. Við hentumst út í bíl og skautuðum á sumardekkjunum um alla Dalvík í leit að sundlauginni sem reyndar var í sömu götu og við bjuggum við, bara á hinum endandum. Það var alls ekki þægileg tilfinning að arka snjóinn að pottinum og stíga svo í sjóðheitt vatnið. Ég þakkaði þó fyrir það að hún Katrín Sara mín er engin léttavara og mjög vel einangruð svo henni varð ekki meint af. Dvölin í pottinum stóð reyndar lengur en til var ætlast þar sem allar aðrar laugar og vatnspollar réðu ekki við kuldann og voru því ekki mannfærir. Eyþór reyndi eftir mætti að klífa litla rennibraut en gafst upp á að skafa snjóinn af stiganum. Ákváðum svo að drífa okkur upp úr þegar Katrín Sara var farin að dotta í fanginu á mér. Bestu pylsur landsins voru svo snæddar í Esso.
Vídeótækið kom þarna að góðum notum enda lítið annað við að vera þegar foreldrarnir eru enn í hörbuxnafíling og hlýrabol, með von um að komast einhvern tímann í bikini.

Kerran er enn í skottinu og drengurinn minn valhoppaði ekki um engi og tún. Þau voru reyndar fegnust og komast heim til sín og skríktu af kæti.

Á leið úr skýjunum

2005-04-25T07:06:00.000-07:00

Ástæðan fyrir bloggleysinu er annríki og almennt andleysi í skrifum.

Nú er reyndar frá ýmsu að segja og ber þar hæst afmælishátíð mér til heiðurs í borginni sl. föstudag. ´Þann dag varð ég þrítug.

Ég átti yndislegan dag með manninum mínum, börnum og ekki síst vinum mínum sem komu mér mjög skemmtilega á óvart. Ég fékk heilan helling af fallegum og persónulegum gjöfum sem ekki voru af verri endanum. Endaði daginn á Argentína steikhús eftir að Gústi kallinn hafði sótt mig og allt liðið á limmó... Bara grand á því sko! Það var frábært að sitja á góðu veitingahúsi, sötra flott vín, borða góðan mat og vera umlukin fólki sem ég veit að þykir vænt um mig. Þannig að mér fannst bara flott að verða þrítug!

Svo er ég komin í svo mikið sumarskap. Endemis margt á döfinni. Sumarfrí á næsta leyti, eitthvað af brúðkaupum og útilegum og svona mætti lengi telja...
Ég verð líka svo ofboðslega bjartsýn í upphafi sumars. Tel mig ævinlega eiga möguleika á að komast í bikini og flottar hörbuxur við skæran hlýrabol með sólbrenndar axlir svo fátt eitt sé nefnt. Kannski að það takist í sumar.. hver veit! Ég ætla allavega að slaka vel á í blíðunni hérna fyrir norðan og fara svo og keyra mig út á Þjóðhátíð.

Hvað ber hæst hjá ykkur í sumar? Eða eigið þið ykkur einhver takmörk fyrir sumarið?

Í dag fór ég......

2005-04-11T19:24:00.000-07:00

.... á skíði

Það var yndislegt að komast loks á skíði. Veðrið var frábært og færið bara nokkuð gott. Allavega gat ég ekki kvartað. Bíð spennt eftir að fá harðsperrur á morgun.....

Allt er nú til í henni Ameríku...

2005-04-08T04:28:00.000-07:00

.......og það nýjasta nýja eru lýtaaðgerðafíklar.

Þessi kona er 28 ára og hefur farið í 26 lýtaaðgerðir. Hún notar m.a. eyrnapinna til að halda lotstreymi í nefinu opnu! Sjáið bara varirnar!

Sá þátt um lýtaaðgerðafíkla hjá Opruh sem virtist steinhissa á þessu og skildi ekkert í þessari fíkn. Hún segist nefnilega aldrei hafa farið í lýtaaðgerð! Það sem kom mér bara svo á óvart var að fólk (konurnar)var reiðubúið til að selja ofan af sér hús og innbú og jafnvel fórna fjölskyldu sinni til að minnka lærin. Oprah spurði í fáfræði sinni hvort þeim hefði ekki dottið í hug að gera bara nokkrar magaæfingar en nei nei, aumingja konan þorði ekki út í íþróttagalla.

Nú er ég ekki mikil íþróttakona og kýs frekar að liggja og horfa á aðra tala um breytt útlit og heilbrigðari lífstíl. Ég játa það þó að ég er engan vegin sátt við líkama minn og það ástand sem hann er í. Ég hef meira að segja hugsað mér gott til glóðarinnar og séð mjög einfalda lausn á öllum mínum vandamálum ef ég bara kæmist í fitusog. Í þessum þætti var þó bent á það að mikill vill meira og að ein lýtaaðgerð kallar á fleiri... Ég varð hugsi og einbeiti mér nú að því að velta því enn frekar fyrir mér að fara að drífa mig bráðum til einkaþjálfara!!! Hinn þaulvani eiginmaður minn hefur ekki hvatt mig neitt til dáða og með réttu, því hann segist vera þreyttur á að styrkja líkamsræktarstöðvar!

Góða helgi

Gúmmístígvél

2005-04-04T19:03:00.000-07:00

Fátt eins krúttlegt og barnastígvél. Fann þessi á Katrínu Söru í dag og bráðnaði alveg.

vín-konur

2005-04-01T17:03:00.000-08:00

Fyrir margt löngu kom saman föngulegur hópur stúlkna og stofnaði félag. Félagið fékk þetta flotta nafn vín-konur og nafnið hefur haldist óbreytt allar götur síðan. Ég er svo lánsöm að tilheyra þessum hópi.

Það eru forréttindi að tilheyra hópi sterkra kvenna og geta í ofanálag kallað þær sínar bestu vinkonur.

Þegar við vorum yngri var alltaf mjög sterkt samband okkar á milli og þrátt fyrir minna samband þegar leið á framhaldsnám, barneignir, íbúðakaup og fleira í þeim dúr, héldum við alltaf einhverju sambandi. Nú þegar við stöndum nánast allar á þrítugu hefur sambandið aldrei verið betra og sterkara og líklegast aldrei verið mér dýrmætara.

Þessar konur sem ég lít svo mjög upp til búa allar yfir einhverjum sérstökum hæfileika sem gerir það að verkum að mér líður alltaf vel í návist þeirra.

Að hitta vín-konur mínar er eins og að fara á sjálfsstyrkingarnámskeið. Þær hvetja mig áfram, styðja mig þegar eitthvað er að angra mig og efast aldrei um mig. Fyrir það er ég afskaplega þakklát því ég býst ekki við að það sé alltaf auðvelt að umgangast mig.

knús vín-konur

Hafið þið......

2005-03-25T19:22:00.000-08:00

..... bloggað undir áhrfum áfengis?

Það hef ég og hér er afraksturinn..................................................................................................

Segi ykkur frá öllu páskafjörinu þegar ég næ heilsu

Auminginn ég!

2005-03-17T14:59:00.000-08:00

Ég hef hingað til verið þekkt fyrir að hafa sterkar skoðanir á hlutum sem koma mér mismikið við. Ég hef líka verið þekkt fyrir að tjá mig um þessar sterku skoðanir oft og ótæpilega. Það er samt eins og ég sé eitthvað orðin smeyk við að tjá mig um hin ýmsu mál sem komið hafa upp að undanförnu. Kannski er það bara þroskamerki að ég sé farin að hemja mig betur þótt ekki geti ég sagt að ég sé alveg búin að læra þá list að hugsa fyrst og tala svo. Kannski er það bara vegna þess að mér finnst hlutir ekki lengur alveg svartir eða hvítir heldur misgráir. Kannski líka vegna þess að ég hef rekið mig of oft á það að trúa einhverju sem mér er sagt umbúðalaust án umhugsunar um að það eru fleiri hliðar á málinu.

Mér finnst t.d. bloggið ekki alltaf henta til skoðanaskipta af þessu tagi þar sem ég er svo hrædd um að einhver misskilji mig eða sárni ummæli mín.

Ég fór nefnilega aðeins að velta þessu fyrir mér þegar ég las bloggpistilinn hennar Berglindar vinkonu minnar um hræðsluna við að mistakast. Ég hef ætíð talið mig afar heppna í lífinu. Mér hefur hlotnast nánast allt það sem ég hef óskað mér. Þó læðist stundum að mér sú hugsun að ef ég hefði nú valið það nám sem mig langaði mest í en þorði ekki af hræðslu við mistakast, hvað þá? Væri ég þá á sama stað í lífinu, með sama fólkið í kringum mig? Örugglega ekki og það þætti mér miður því ég er svo ánægð með hvernig líf mitt hefur þróast.

Hvert er svo þessi pistill að fara? Jú hann er að lýsa því að þrátt fyrir velgengni í lífinu er ég skíthrædd við að gera mistök og ég vona að ég sé ekki ein um það!

Frábær kvöldstund

2005-03-13T04:31:00.000-08:00

Við hjónin fórum í matarboð í gær. Kannski ekkert svo merkilegt við það nema að í matarboðinu var afar ólíkur hópur fólks saman kominn. Danir og Íslendingar sem búið höfðu í Danmörku. Það er skemmst frá því að segja að kvöldið var hreinlega frábært og við skemmtum okkur hrikalega vel.

Það er ekkert sjálfgefið að hitta fólk sem maður þekkir lítið og upplifa svona kvöldstund. Mér finnst ég óneitanlega ríkari fyrir vikið. Ég hlakka ofboðslega til að hitta þennan hóp aftur og það er nú ekki lítið að finna fyrir því þegar maður býr á nýjum stað með nýju fólki.

Mér líður einstaklega vel í dag.

MEGA MIÐVIKUDAGUR

2005-03-09T09:58:00.000-08:00

Það er enn á ný kominn miðvikudagur og kvölddagskráin í sjónvarpinu með allra besta móti. Ohh hvað verður ljúft að hlamma sér í sófann og ráða ein yfir fjarstýringunni. Gústi á vakt, easy dinner , börnin í bólið og svo bara zappedí zapp. Verst að vídeóið mitt er bilað þannig að ég get ekki tekið upp!

Úff er þetta ekki ellimerki eða eitthvað þegar tilhlökkunin yfir sjónvarpinu á miðvikudagskvöldum yfirtekur völdin?

Þar kom að því.....

2005-03-05T00:24:00.000-08:00

....að Davíð Smári datt út. Hann fór eiginlega alveg yfir strikið í gær en var samt flottur. Fannst flott að hann skyldi enda keppnina á því að taka aftur A-HA. Enda þetta bara með hvelli. Annars fannst mér Heiða algjörlega fara á kostum í gær. Hún var alveg svakalega góð. Hildur Vala og Heiða verða flottar í úrslitaþættinum.

Annars er langur og strangur dagur framundan hjá mér. Ég verð á námskeiði í allan dag með hátt í 40 öðrum dönskukennurum. Þið skuluð því ekki vera hissa ef pistlarnir verði på dansk á næstunni.

venlig hilsen

Hámark letinnar.....

2005-03-03T08:30:00.000-08:00

..........er að neita sér um hluti sem veita manni vellíðan.

Ákvað í gær að fara í sund. Er komin með vöðvabólgu af því að halda á Katrínu Söru og bara öllu öðru sem ég geri dags daglega og var alveg viss um að góð sundferð myndi liðka mig alla. Það var og. Sundspretturinn var yndislegur og pottaferðin á eftir enn betri. Ég ákvað að verðlauna mig og skellti mér í ljós. Þar sem ég lá í heitum ljósalampa og hóf góða slökun varð mér einmitt hugsað til þess hversu andsk. löt ég er. Ef maður nennir ekki að fara út og láta sér líða vel, í stað þess að liggja í sófanum og sofa illa vegna þess að maður er búinn að liggja of lengi, þá er auðvitað eitthvað að. Gat að vísu afsakaði mig að hluta með tímaskorti en það hjálpar víst ekki neitt.

Tíminn liðinn og ég staulaðist úr lampanum með engar linsur og þ.a.l. staurblind. Það var ekki fyrr en ég kom heim að ég áttaði mig á því að roðinn á bakinu, rassinum, lærunum, hnéspótunum, kálfunum, og innanverðum handleggjunum voru vegna bruna í ljósunum.

Þegar ég vaknaði svo í morgun reyndist mér nokkuð erfitt að koma mér í föt og ég er bara frekar mikið brunninn. Skakklappast um gangana hérna í skólanum og reyni að bera mig vel. Það versta er að það er ekki einu sinni að sjá á mér að ég hafi farið í ljós því efri perurnar hafa greinilega bara verið upp á punt. Þakka ástkærum eiginmanni mínum fyrir að minna mig á að þetta eigi eftir að versna þegar líður á!

Læt mér kannski þetta að kenningu verða svona næsta hálfa árið eða svo og læt sundsprettinn duga.

Hvernig finnst ykkur.....

2005-03-01T10:30:00.000-08:00

.....Idolið? Ég hef nú ekki mikið verið að tjá mig um þessa keppni en núna er ég bara alveg að farast úr spenningi. Hvaða lög verða sungin og hver detti út. Við hjónin erum byrjuð að undirbúa næstu keppni og veltum vöngum yfir því hvaða lystaukar verði í boði þetta Idol kvöld. Eigum við að panta pizzu eða vera með einhvern flottan dinner sem hægt verður að gúffa í sig í hléinu. Mér líst best á pizzuna því ég tími hreinlega ekki að standa yfir pottunum þegar krakkarnir eru að syngja. Það sem er kannski sérstaklega skemmtilegt við Idolið er að Gústa finnst það jafn skemmtilegt og mér en það á nefnilega ekki oft við um sjónvarpsefni almennt. Honum finnst ég sjónvarpsfíkill!!!! Ég stend mig þess vegna oft að því að verja þetta sjónvarpsgláp mitt með öllum tiltækum ráðum. Bendi á fræðslugildi hinna og þessa þátta og svo auðvitað að ég sé nú svo oft ein heima og hafi því ekkert annað betra að gera.

Eeeeeen, Heiða dettur út á föstudaginn og ég hlakka til að sjá Hildi Völu og Davíð Smára takast á þann 11.mars. Hummmm hvað ætli ég hafi þá að snæða???

Alger ritstífla

2005-02-25T11:14:00.000-08:00

Ég hef ekki frá neinu að segja enda ekkert merkilegt að gerast í mínu lífi þar sem allar áætlanir um fatakaup og bikiníkaup fuku út í veður og vind.

Það er samt rosalega mikið að gerast hjá fólki í kringum mig. Fólk í Reykjavík að kaupa og selja íbúðir og verslanir. Aðrir að skipta um vinnu og svo enn aðrir á leið í hrikalega spennandi ferðalög. Það er stundum erfitt að horfa á vini og fjölskyldu æða áfram í frama og lystisemdum þegar ég er enn að koma undir mig fótunum eftir langa veru í útlöndum á námsmannakjörum. Ég gleymi því nefnilega ansi oft að þessir vinir mínir og fjölskylda voru líka í þessum sporum. Bara fyrir nokkrum árum. Mér líður eins og flestir séu komnir skrefinu lengra en ég.

Á þessu verður reyndar ekki mikil bót á næstu árum þar sem enn verður haldið til útlanda á námsmannakjörum áður en langt um líður. Ég ætla þó að njóta þess í botn og minna sjálfa mig á að ég hef það bara asskoti gott. Á góðan mann, yndisleg börn (ég þarf t.d. ekki aðstoð "Supernanny" til að koma börnunum í svefn) og mér líður bara nokkuð vel.

Svo er æsispennandi þáttur í Idol í kvöld og ég held enn með Davíð.. Hann var rosalegur í síðasta þætti. Lísa verðu send heim í kvöld.

Stærri og betri

2005-02-22T08:30:00.000-08:00

Katrín Sara næstum 11 mánaða

Eyþór þriggja og hálfs ára

Eyþór og Katrín Sara

2005-02-22T05:52:00.000-08:00

þetta eru krúslurnar mínar en ég er að læra að setja inn myndir og það er ekkert smá gaman. Þarna er Eyþór þriggja ára og Katrín Sara fimm mánaða.

Hvers á ég að gjalda ?

2005-02-17T17:40:00.000-08:00

Eftir fimm daga veikindi með tilheyrandi óþægindum s.s. barkabólgu, hálsbólgu, eyrnabólgu, kinnholubólgum og svo framvegis, hugsaði ég mér gott til glóðarinnar.

Þar sem ég hafði ekki getað innbyrgt nokkuð sem talist gæti matur alla þessa fimm daga sá ég fram á gríðarlegt þyngdartap. Ég ímyndaði mér sumarið í nýjum dressum úr HogM bæklingnum og var meira að segja farin að gæla við þá hugmynd að versla mér bikiní. Það var því ekki ánægður sjúklingur sem steig af vigtinni í morgun tilbúin að boða fagnaðarerindið. Vigtin sýndi nefnilega nákvæmlega það sama og síðast. Þvílík vonbrigði. Ég hefði getað gargað. Þarna stóð ég alls nakin á digitalvigtinni (svona til að tryggja að það bættist ekki við eitt einasta gramm) og starði bara á eldrauðar tölur sem ég hef séð einu sinni of oft. Það var heldur ekki á það bætandi að maðurinn minn skellti sér í nammibindindi í vinnunni sinni og hefur losað sig við tvö og hálft kíló á tveimur vikum. Ég er ráðalaus því nú er ég sannfærð um það að mér er ekki ætlað að vera mjó.

Ég hef prófað að:

borða ekki brauð......hummmm
drekka ekki gos......nema stundum
borða voða lítið nammi
borða sex sinnum á dag
drekka tvo lítra af vatni...... í einn dag
fara á Herbalife
hreyfa mig smá

Þetta hafa reyndar allt verið svona skammtíma tilraunir en þolinmæði mín býður hreinlega ekki upp á að heyra þetta einu sinni enn:

"það tekur sex mánuði að byggja upp vöðvamassa til að auka hvíldarbrennslu líkamans þegar þú ert ekki að æfa, og ekki vera leið þótt þú bætir á þig sex kílóum til að byrja með. Það er alveg eðlilegt!! Það er ummálið sem skiptir máli ekki það sem vigtin sýnir"

Spurning um að stökkva bara inn i skáp og athuga hvort maður minnki ekki við það. Það virðist allavega virka á fötin mín!!

royalistar

2005-02-11T10:28:00.000-08:00

Las á blogginu hennar Elísabetar um kóngafólkið í Bretlandi. Það setti af stað ljúfar minningar um Danmörkuna og kóngafólkið þar. Sú fjölskylda skipar nefnilega ákaflega stóran sess í hjörtum Dana og þar eru heilu flokkarnir af fólki sem hreinlega aðhyllist kóngafólkið líkt og aðrir aðhyllast mismunandi stjórnmálastefnur.

Kóngafókið í Danmörku kemst líka upp með margt sem aðrar konungsfjölskyldur komast ekki upp með.

Drottningin sem ætla mætti að væri fyrirmynd annarra reykir eins og strompur.
Fólk fær að skilja nokkurn veginn og friði og nýtur fulls skilnings þjóðarinnar sem tekur heilshugar þátt í sorginni.
Ríkisarfinn og tilvonandi konungur fékk að "rasa út" vel og vandlega áður en hann gekk loks í hjónaband með ungri konu úr annarrri heimsálfu og ekki konungborinni.
Eiginmaður drottningarinnar tjáði sig mjög opinskátt um persónulega erfiðleika sína innan fjölskyldunnar í opnuviðtali við þekkt slúðurblað.

Svona væri hægt að halda áfram lengi vel en Danir dýrka hreinlega konungsfjölskylduna og veigra sér ekki við að borga helming launa sinna í gatslitið velferðakerfi og til konungsfjölskyldunnar sinnar. Engu að síður verður ekki hjá því komist að einlægnin í kringum allt þetta havarí (ef svo mætti að orði komast) er að mörgu leyti aðdáunarverð og eftir nokkur ár í landi baunanna verður maður svo samdauna þessu að erfitt reynist að hlusta á gagnrýnisraddir hinna sem hreinlega skilja ekki mikilvægi þess að eyða öllu þessu fé í stórar hallarbyggingar og risnur.

Eitt að lokum!
Eftir að niðurstöður kosninganna í Danmörku voru ljósar sögðu fjórir formenn stjórnmálaflokka af sér. Hér segja menn ekki einu sinni af sér fyrir ítrekaðar lygar og lögbrot? Nei hér hjökkum við í sama farinu ár eftir ár og kjörtímabil eftir kjörtímabil.

p.s. gott ef ég sakna ekki Danmerkunnar örlítið

Fyrir áhugamenn um samgöngur..........

2005-02-10T17:41:00.000-08:00

........vil ég fyrst benda á þetta og svo þetta.

Hér eru einstakir snillingar á ferð.

Áfram með göngin!!!!

Imbinn í gær!

2005-02-10T11:24:00.000-08:00

Ég er sjónvarpsfíkill og viðurkenni það fúslega. Í gær var enginn undatekning á áhorfi mínu. Byrjaði á Gettu betur, nennti ekki að klára það og skipti yfir á stöð tvö og fylgdist með raunum hinnar ofurbresku Maggie sem var yfirgefin af manni sínum. Afskaplega raunsær og góður þáttur um afleiðingar skilnaðar.

Svo kom Oprah vinkona mín. Mér hefur alltaf þótt Oprah afskaplega sjarmerandi kona sem lítur mjög vel út miðað við aldur. Hún staðhæfir að hún hafi ekki farið í neinar lýtaaðgerðir og ég tel það nú svona passlega trúlegt. Áhorfendur hennar eru líka þekktir fyrir að vera mikið smekkfólk sem mætir í sínu fínasta pússi.

Anyways.

Í gær gerist svo það að Oprah var ekkert sæt eða sjarmerandi og gestirnir voru bara eins og fölnuð blóm í útsöludressum. Ástæðan? Jú Robin Givens var í þættinum. Ef þið munið ekki eftir henni þá var hún gift brjálæðingnum Mike Tyson sem barði hana sundur og saman. Þvílík kona. Ég á vart orð til að lýsa því hvað konan er falleg. Gústi velti því einmitt fyrir sér hvort hún vissi hvað bólur væru. Við vorum gjörsamlega agndofa. Ótrúlegt, en ég lýg því ekki að fólkið í kringum hana var hálf hjákátlegt miðað við hana....

Já svona getur þetta verið skrýtið.

We can´t have it all

afmælisbarn

2005-02-06T15:10:00.000-08:00

Hún Páley vinkona mín í Vestmannaeyjum er þrítug í dag. Fyrst okkar vinkvennanna. Merkisviðburður alveg hreint og það gleymdist að koma þessu að í blogginu áðan og leiðréttist það hér með.

Til hamingju Páley.

Nú held ég að ég sé búin að koma þessari kveðju að á öllum mögulegum prenthæfum netmiðlum

danske dage

2005-02-06T14:55:00.000-08:00

Ja, dagen i dag har bare været dejlig.

Bakaði fullt af bollum í gær svo ég varð að bjóða gestum og gangandi upp á bollur. Fyrir valinu urðu Anne og Mads frá Århus en Anne er ferðakennari sem dvelur hér á landi og reynir að vekja áhuga íslenskra skólabarna á dönsku. Vil ég í því samhengi nefna að henni hefur tekist einstaklega vel til og kvíði ég því nú þegar hún yfirgefur mig í næstu viku. Við hjónin dustuðum rykið af danskri samtalstækni og spjölluðum við þau um heima og geima, muninn á Danmörku og Íslandi, kosti og galla. Það var yndislegt að rifja upp hið þýða og hljómfagra tungumál Dana og gott ef ég sakna þess ekki smá að tala dönsku af einhverju viti. Kvöldið var svo toppað með æsispennandi þætti af "ørnen" þar sem fór saman blanda af mínum uppáhaldsheimum. Danmörku og Vestmannaeyjum. Hvet ég ykkur öll hér með til að fylgja Hallgrími eftir í baráttu hans við hin illu öfl þessa heims og togstreituna milli hans og fjölskyldunnar í Lukku!

En helt fantastisk oplevelse!

Ástin - dugir að eilífu....

2005-02-03T09:33:00.000-08:00

.... Þó ekki fyrir alla. T.d. ekki fyrir Meredith og Ian.

Ástin hefur dugað hjá mér í nákvæmlega sex ár.

Í gær, 2.febrúar voru nefnilega liðin sex ár frá því ég hitti hann Gústa minn fyrst og það var ást við fyrstu sýn. Ég þurfti ekkert að kyssa tíu aðra eða hitta fleiri, hann varð bara minn maður frá fyrsta degi.
Ég man þennan dag eins og gerst hefði í gær. Frekar hallærislegt þriðjudagskvöld og búið að ota okkur saman af sameiginlegum vinum. Ég mátti eiginlega ekkert vera að því að hitta hann en lét tilleiðast og hér sit ég sex árum seinna og hristi enn hausinn yfir þessu öllu saman. Búin að gifta mig og eignast tvö börn.

Ástin er svo merkilegt fyrirbæri. Ástin fær man til að eyða allri lógík og gera hluti sem öllum öðrum en manni sjálfum þykir hin mesta fásinna. Ástin getur gert mann sorgmæddan en yfirleitt afskaplega hamingjusaman. Ástin er líka breytileg og á sér margar myndir og maður getur elskað marga á mismunandi hátt. Það að verða ástfanginn hlýtur að vera eitt það allra besta í þessum heimi þó það að viðhalda ástinni geti verið það allra erfiðasta.

Af þessum sökum finnst mér það hálfgerð vanvirða við ástina að ætlast til þess að fá hana "gefins" í raunveruleikaþætti þótt mér finnist lúmskt gaman að fylgjast með því.

Dugir ástin að eilífu???

laumuhálkan

2005-01-31T08:43:00.000-08:00

Það er fátt eins lummó og að detta í hálku... Þá á ég nú ekki við að stórslasa sig enda ekkert lummó við það. Nei ég á við þetta "slow motion"dett í hálku og lummulegar reddingar.
Hef tvisvar dottið sl. fimm daga og bæði skiptin misst fótana og skollið á bossann. Mér til happs er bossinn mjúkur en reddingarnar hafa verið mjög lélegar.
Í fyrra skiptið flaug ég í orðsins fyllstu merkingu í slabbi og gat engan veginn reddað mér. Lendingin þ.a.l mjög blaut. Ekki mörg vitni en bossinn ótvírætt vitni um atburðinn.
Í seinna skiptið rann ég í svona lúmskri hálku. Mér skrikaði fótur og ég byrjaði eitthvað að skauta mér áfram til að halda jafnvægi. Baðaði út höndum til að forðast fallið. Byrjuð að hlægja svona til að allir þeir sem ég hélt að sæju mig myndu nú ekki halda að væri hrædd eða eitthvað en endaði svo auðvitað á bossanum og leið eins og fávita. Stóð strax upp og gekk hnarreist áfram eins og til að sanna það fyrir öllum að mér væri sko alveg sama þótt ég rynni í hálku. Það væri bara kúl!!

Ekkert mál!

2005-01-31T02:57:00.000-08:00

Merkilegt hvað ég get miklað allt fyrir mér. Það er búið að draga þetta duddustand í vikur og mánuði vegna þess að ég var alveg viss um það að þetta yrði svo mikil dramatík.

Hann Eyþór minn kvað mig þó í kútinn á föstudaginn þegar hann afhenti búðarkonunni í dótabúðinni duddurnar sínar og keypti sér sverðabúning. Það er skemmst frá því að segja að piltur hefur ekki beðið um duddurnar sínar síðan. Þessi hetjudáð hans hefur sýnt mér það að aldrei skal maður vanmeta börnin sín.

Helgin leið þó nokkuð hratt og örugglega fyrir sig, þrátt fyrir mikið rok og hangs innandyra. Horfðum á vídeó, fengum gesti og bölvuðum yfir idolinu. Var hugsað til Laufeyjar Sálaraðdáanda nr.1 og vonaðist eiginlega til þess að hún sæi ekki þessi leiðindi. Mikil vonbrigði, og það sannaðist held ég þetta kvöld að Stefán Hilmarsson er stórsöngvari.

Duddur...u..

2005-01-28T06:37:00.000-08:00

Ó mig auma.. Nú á að fara niður í dótabúð með litla snúð og kaupa beinagrindabúning fyrir allar duddurnar. Held að ég sé jafn sorgmædd og snáðinn sem sefur með eins margar duddur og komast fyrir í rúminu. En.. Það er kominn tími til að hætta þessu og ég vona svo sannarlega að það gangi vel. Þetta hefur mikið verið rætt en ég er ekki alveg viss um að hann átti sig á alvöru málsins... En það kemur víst í ljós ekki satt og þá er eins gott að standa sig.

Allt á hvolfi

2005-01-28T02:25:00.000-08:00

Bloggheimur sem og aðrir heimar, kannski þó aðallega kvenheimar, eru á hvolfi þessa dagana eftir mjög dramatíska ákvörðun Meredith að velja Ian framyfir Matt og ég missti bara af þessu öllu saman. Vinir og vandamenn hafa hinsvegar hvatt mig til að sja endursýninguna og ég held bara að ég verði að gera það.

Mætti í vinnu í gær og þar var allt á suðupunkti á kennarastofunni. Skólaliðarnir höfðu greinilega hópað sig saman til að horfa á þennan lokaþátt og þar var ein kona gjörsamlega miður sín yfir örlögum Matt´s og fannst Meredith hálfviti! Æsingurinn var þokkalegur og þá gat ég hreinlega ekki stillt mig og laumaði að henni að ég hefði frétt að þau væru hætt saman heheheh. Konu greyið varð sótill og bölvaði bara Meredith í sand og ösku og sagði að það væri bara gott á hana og hún vonaði sko að Matt kæmi ekki skríðandi til hennar.... Þá kom önnur og benti henni á að Matt væri miklu meiri maður en svo að hann kæmi skríðandi til hennar.... Þær héldu þessari umræðu áfram á meðan ég laumaði mér í burtu og fór að kenna.....

Raunveruleikasjónvarp rúlar!

Tøseaften

2005-01-26T16:14:00.000-08:00

Er maður nokkuð orðinn slappur. Það eina sem ég skrifa um núna er sjónvarpsdagskráin.

Miðvikudagar eru þó án vafa þvílíkir stelpudagar. Byrjaði á því að horfa á breskan næringafræðing kryfja hægðir of feitrar fjölskyldu. Þeim líður öllum betur núna eftir að þau hættu að nota salt og borða feitt kjöt.
Því næst kom hinn sykursæti Summer e-ð þar sem mjóa, brúna og sæta fólkið spókar sig á ströndinni og þykist glíma við stórvandamál eins og" ég er hrifin af honum og ég held hann sé hrifinn af mér þótt hann sýni það ekki".
Þar á eftir kom svo hinn ofurmagnaði Extreme makeover en þar voru "teknar í gegn" þrjár systur sem voru ponsu óheppnar í útliti. Merkilegt hvað öllu þessu fólki finnst það hreinlega vera nýjar manneskjur eftir meðferðirnar og í þessu tilviki, námaverkakona, veggfóðrari og málmsuðukona. Segja þessar starfsgreinar ekki sitthvað um karakterinn og halda þær að með þessu gellu lúkki að þá breytist hann líka? Kannski gerir hann það. Þá fyrst værum við að tala um breytingar ekki satt?
Kvöldið var svo kórónað með Opruh sem fékk til sín góða gesti að vanda og ekki lakari en sjálfan Jim Carey. Oprah greyið reyndi eftir fremsta megni að tala við hann með eðlilegum hætti en þegar hann fór að vigta hausinn á sér hætti ég að hlæja. Mér finnst Jim Carrey frábær leikari og ógeð fyndin en það er svo skrítið hvað hann þarf alltaf að vera eins og bjáni. Ég sá hann nefnilega í 60 mínútum um daginn og þar var hann bara ósköp venjulegur. Kom á óvart.

En þetta var ágætt stelpukvöld og mér þætti vænt um að einhver myndi segja mér hvern hún Meredith valdi fyrir mann. Gat hreinlega ekki horft upp á veslings stelpugreyið gráta úr sér hjartað, ástfangin af tveimur mönnum og ekki séns að gera upp á milli....... Og...... hún trúði því aldrei að þetta yrði svona erfitt! hummmm hvar hefur hún verið hehehehehhe

Nip/Tuc

2005-01-24T05:33:00.000-08:00

ER einhver annar en ég forfallin áhugamaður um Nip/Tuc þættina á stöð tvö??

Ekkert smá gaman að horfa á sjónvarpsefni sem virkilega vekur upp siðferðislegar spurningar og óneitanlega óþægilegar tilfinningar. Sjónvarpsþáttur sem hneykslar og skemmtir.

Algjör snilld...

hummm

2005-01-24T02:01:00.000-08:00

ákvað að stækka letrið enda textinn frekar fíngerður. Er þetta ekki mikið betra??

Hvað heitir þú?

2005-01-24T01:43:00.000-08:00

Ég heiti Karkur, Rómeo, Engill, Brimar, Hlökk og svona mætti lengi telja...

Sá smá klausu á forsíðu DV um ný mannanöfn eða öllu heldur barnanöfn því það eru jú blessuð börnin sem fá að bera þessi nöfn. Mér brá örlítið. Hverjum er greiði gerður með að skíra barnið sitt Karkur? Nú kann einhver að móðgast en hvað varð um gömlu góðu íslensku nöfnin sem fólk af minni kynslóð og eldri kynslóðum ber svo afskaplega vel. Nú hef ég ekkert á móti nýjungum en maður lifandi. Þurfa litlu krílin að þjást fyrir nýjungagirni foreldra sinna?

Nei ég bara spyr. Þetta venst eflaust eins og allt annað. Karkur verður eflaust orðið eins algengt og sjálfsagt strákanafn og Tristan og þótti það nú framúrstefnulegt á sínum tíma. Merkilegt samt hvað mannanöfn geta valdið miklum usla enda virðast allir hafa skoðun á því hvað börnin manns heita og heita ekki.

Kex, pex og stuð á Rex

2005-01-19T08:07:00.000-08:00

Jæja stóra bruðlferðin yfirstaðin og ég og börnin að reyna að ná upp svefni eftir andvökunætur helgarinnar.

Það er alveg merkilegt hvernig manni finnst maður hreinlega verða að fara í kringluna og bara verða að fara í Smáralind og Ikea og Línuna og Húsgagnahöllina og Hlölla og á djammið og svo kannski skella sér í leikhúsið með strákinn og kíkja á vinina og.......og.......og.........Það er hörkupúl fyrir sveitavarga eins og okkur að koma í borgina en þá er gott að eiga góða að og hún Guðrún mágkona mín (dillirass) tekur hlutverk sitt sem ofurfrænka mjög alvarlega. Enda dýrka krakkarnir hana.

Mér tókst reyndar að versla helling af fötum á krakkana en fann ekkert á mig, enda líkamsástand mitt ekki boðlegt nýjum flíkum. Rakst á Gurrý skólasys úr Kennó í Smáralind. Fór á djammið með Ingunni og fullt af öðru yndislega skemmtilegu fólki. Fórum á Rex og það var hrikalega gaman. Skrýtið að standa á milli Svanhildar Hólm og Ingu Lindar í röð á stíflað klósett og mæta svo frægum fótboltaköppum við barinn.. Fór svo frekar þunn á Dýrin í Hálsaskógi með körlunum mínum.

Gústi er enn í Reykjavík og hefur ekki alveg sagt skilið við eyðsluklónna. Það verður alveg yndislegt að fá hann heim í kot á föstudaginn og til í tuskið.

Farvel!

Borgin eða bara helgin.

2005-01-14T07:17:00.000-08:00

Jæja nú á að skella sér í borgina. Þræða það sem eftir er af útsölum og reyna að komast hjá því að kaupa það sem ekki er á útsölu.

Merkilegt samt hvernig maður fellur alltaf í þá gryfju. Eða hvað? Er þetta gryfja eða bara snilldar markaðsbrella verslunareigenda, að stilla útsöluvarningnum fremst í búðina þar sem allir eru að troðast og fikra sig áfram í fatahrúgum þegar "nýjar vörur" standa innst í hrópandi mótsögn við restarnar. Þar er þeim fallega raðað eftir litum og hver fylgihlutur á réttum stað.
Hvort er girnilegra?
Þetta endar líka iðulega með því að ég finn ekkert á útsölu. En þær eru afskaplega góð afsökun fyrir myndarlegum verslunarleiðangri.

Segi eflaust frá atburðum helgarinnar og velgengni minni á útsölum eftir helgina.

Góða helgi Helgi.

Úti er alltaf að snjóa

2005-01-12T05:58:00.000-08:00

Alveg merkilegt hvað það getur snjóað mikið.

Þessa dagana er ræs um og upp úr sex á morgnanna, en þá hefst snjómokstur stórvirkra vinnuvéla innanbæjar. Við ruslumst á lappir upp úr sjö og þá stekkur Gústi í einhverja yfirhöfn og startar bílunum. Já bílunum því við erum svo grand á því að vera á tveimur bílum. Eftir algjört bráðabirgðarskaf kemur hann inn og þá hefur mér tekist að koma báðum ormunum í föt og samið um að það verði bara LGG í morgunmat og að safinn verði að bíða í ísskápnum. Gústi tekur yfirleitt Eyþór og fer á gamla skrjóð á meðan við mæðgur látum fara vel um okkur í fína bílnum sem um þetta leiti er orðinn helv.. heitur og fínn. Allar rúður hreinar og sætin ylvolg.

Mér brá því illilega í brún þegar ég neyddist til að fara á gamla skrjóð einn ískaldan vetrarmorgun. Kagginn búinn að vera heillengi í gangi og ég stekk inn í bíl tilbúin að bruna af stað. En nei, ekki aldeilis. Þrátt fyrir mikinn miðstöðvarkraft og gríðarlegan vilja gamla skrjóðs sást ekkert út um rúðurnar. Mér gekk illa að fóta mig á pedulunum vegna mikillar klakamyndunar þar sem og í gólfinu og ekki gekk betur að þjarma að sköfunni sem bara skóf örmjóar rendur í framrúðuna. Rúðuþurkurnar fastar utan á og "soundið" í útvarpinu nákvæmlega ekkert. Nei má ég þá biðja um lúxuskerruna mína með rafmagni í öllu...

Lét mér þetta þó að kenningu verða og met það mikils að eiginmaður minn fórni sér með þessum hætti.

Að lokum vil ég óska tveimur afmælisbörnum til hamingju með daginn

Clara hennar Berglindar vinkonu er 3 ára og Aron Már frændi hans Gústa er 12 ára. Til hamingju!

Nýja árið.....

2005-01-04T02:17:00.000-08:00

......verður örugglega alveg meiriháttar gott. Allir svo jákvæðir og ánægðir með lífið. Nú hef ég svo legið yfir bloggsíðum annarra til að sjá hvaða áramótaheit og hvort nokkur voru yfirleitt sett. Mér finnst skemmtilegt að sjá hversu margir hafa ákveðið að setja sér markmið á árinu frekar en að strengaja eitt ákveðið ofurheit og þar sem ég er soddan fylgisauður, ákvað ég að gera slíkt hið sama þar sem ég hef hingað til ekki strengt áramótaheit.

Jólakortið frá Gyðu vinkonu minni varð kveikjan að markmiði mínu þetta árið en það er að lifa fyrir núið. Ég á það nefnilega til að gleyma núinu og hlakka óskaplega til einhvers sem ég veit ekkert hvort verði nokkuð betra en það sem ég hef í dag. Dæmin eru mýmörg eins og þegar ég flutti aftur til Íslands eftir langa dvöl í Danmörku. Tilhlökkunin yfir því að komast heim á klakann yfirgnæfði algjörlega allt það góða sem ég upplifði þessi tæpu fimm ár sem ég bjó úti.

Strögglið með íbúðarkaup, lítil börn og enn minni tíma með makanum. Ég hef mikið getað blaðrað um það hversu lífið verði dásamlegt eftir 10 ár þegar börnin verða eldri, peningaáhyggjur horfnar (eins og þær hverfi bara smá reality"tékk" hérna) En þá kom kortið góða frá Gyðu og ég fór að hugsa. Hvað með núna? Þegar Eyþór er að velta fyrir sér öllu sem heimurinn hefur upp á bjóða. Spyrjandi um alla þá sem koma fram í sjónvarpinu og er gjörsamlega sannfærður um að ég viti allt.. líka hvað allt fólk í heiminum heitir, og litla rúsínan mín hún Katrín Sara. Ekki enn farin að skríða blessunin og blikkar okkur, baðandi út vel búttuðum útlimum og dillar sér til að stjórnast með okkur og láta okkur bera sig um alla íbúð. Þessi tími kemur ekki aftur. Danmörk kemur ekki aftur og ekki yngjumst við.

Nei það þýðir víst ekki að velta sér of mikið upp úr því sem er liðið og því sem verður. Heldur að lifa hér og nú. Gleðilegt ár og takk fyrir liðið!

Ætla ekki að væmnast meira

Aðfangadagur........

2004-12-25T02:44:00.000-08:00

...... var yndislegur eins og venja er. Nú kann einhvern að undra að ég sitji við skriftir hinn mikla jóladag. En þannig er að þegar bóndinn fer í vinnuna þarf ég að stytta mér stundir. Bloggið hefur reynst vel til þess. Börnin upptekin af jólagjöfunum sínum og ég af blogginu.

Aðfangadagur var sem sagt yndislegur. Vorum mjög róleg enda allt löngu tilbúið. Veðrið var all svakalegt og þegar leið á daginn var ekki hægt að sjá út um rúðurnar fyrir snjó. Akureyringar létu það þó ekki aftra sér enda bílaflotinn í takt við veðrið. Eyþór sýndi snilldartilþrif í þolinmæði og fékk mikið hrós fyrir það hversu duglegur hann var að bíða eftir jólunum. Maturinn var snilld, gjafirnar meiri snilld og kvöldið með kaffi, konfekti og hlýjum jólakveðjum enn meiri snilld. Mér finnst alltaf jafn gaman að fá jólakort og sérstaklega jólakort sem búið er að nostra við. Seint um síðir var lagst til hvílu með vindinn gnuðandi á rúðunum og marr í þakinu.

Jóladagur skreið inn með tilheyrandi veðurofsa þar sem enn sést ekki út um rúðurnar. Bóndinn kvaddur með sorgartárum. Hann var ekki fyrr farinn út þegar tilkynning barst frá lögreglunni á Akureyri um að fólk ætti að halda sig innandyra og leita eftir aðstoð lögreglu við að komast á milli staða, en einungis ef nauðsynlegt væri. Ég hringdi auðvitað í örvæntingu minni í bóndann og bjóst við honum köldum og hröktum í stórum snjóskafli við fyrsta hringtorgið. En viti menn! Bóndinn mættur í vinnuna, fyrstur af öllum og ekki á sérútbúnum jeppa eða á Subaru, en það er aðalbíllinn hérna fyrir norðan. Við eigum nefnilega þennan fína Nissan Sunny 4x4 station árg. 1996 og hefur hann ekki klikkað einu sinni. Það er því ljóst að ekki verður hægt að leggjast í ferðalög og því verður náttfatadagur hér með vídeói, konfekti og heitu súkkulaði.

Heil og sæl

Jólin fara ekki framhjá...

2004-12-23T09:08:00.000-08:00

Ég man það alltaf þegar mamma var komin sem allra lengst í jólastressinu sínu að þá fékk maður að heyra þetta:" Ef þú tekur ekki til fara jólin bara framhjá" Ég lærði þó furðu fljótt að þessar hótanir virkuðu ekki því jólin koma alveg þótt ég taki ekki til. Ekki er þar með sagt að hér sé allt á hvolfi en ég er ekki í loftköstum við þrif og aðra tiltekt sem virðist tilheyra jólunum. Við fjölskyldan reynum eftir fremsta megni að eyða sem mestum tíma saman þar sem karlinn á heimilinu þarf að sinna hinum sjúku bæði á Þorláksmessu og á jóladag. Fólk á það nefnilega líka til að veikjast þá eins og aðra daga.

Við höfum ekki fundið fyrir allt of miklu jólastressi, bara svona hæfilegu og virkilega notið þess að hlakka til jólanna og orðin nokkuð vön að þurfa að hafa tímann fyrir okkur. Í útlöndum þarf að vera búið að senda jólgjafirnar snemma í desember og þar eru búðir til að mynda ekki opnar til 22.00 á kvöldin. Þorláksmessa er rólegheitardagur og búðir loka þá klukkan 18.00 svo verslunarfólkið geti líka farið heim og skreytt jólatré og pakkað inn síðustu gjöfunum fyrir jólin í faðmi fjölskyldunnar.

En hér er allt orðið klárt fyrir jólin. Búið að skreyta tréð og líka búið að borða alla brjóstsykurstafina sem voru til skrauts......Þannig að eftir standa kúlurnar hálf einmanna. En hey eru ekki jólin hátíð barnanna... Jólagjafirnar þeirra virðast allavega staðfesta það...

Gleðilega hátíð til ykkar allra

helgin framundan........

2004-12-17T16:40:00.000-08:00

..........og hún verður ekki alveg með hefðbundnu sniði þar sem strákarnir mínir fóru suður í dag til að vera við skírn á sunnudag. Við mæðgur þar af leiðandi einar heima. Hugmyndin var að láta hendur standa fram úr ermum, baka piparkökuhjörtun, setja negulnagla í appelsínur, huga að jólamatnum og virkilega leggja höfuð í bleyti fyrir jólagjafakaup handa eiginmanninum.

Byrjaði þó helgina á að hanga fyrir framan imbann og horfa á gelgjumynd sem ég leigði mér. Nauðsynlegt að horfa á svona stelpuþvælu þegar bóndinn er ekki heima. Gleymdi gjörsamlega að fylgjast með úrslitum í idol þar sem ég hafði zappað á milli stöðva í einu af allt of mörgum auglýsingahléum og datt þá inn í heimildarmynd um upphaflega Band-aid hópinn "do they know it´s Crhitmas". Merkileg mynd um enn merkilegri viðburð.

Hringdi í Berglindi vinkonu mína en ég frétti af henni í Leifsstöð en bóndinn hennar tilvonandi bauð henni svona óvænt til Boston. Ekki amalegt það, vona bara að þau hafi það súpergott. Er svo að sjálfsögðu glaðvakandi núna löngu eftir miðnætti þegar ég hef verið geispandi golunni öll kvöld í þessari viku. Dæmigert að vera ein heima og glaðvakandi.

Nóg að gera á morgun líka. Fer í kaffi-og matarboð á morgun og svo er möguleiki á partýi með vinnufélögum Gústa af spítalanum og Sálin í Sjallanum. Spurning hvort maður láti vaða... Veit samt ekki alveg hvort ég sé nægilega vel stemmd. Mér finnst nefnilega dálítið tómlegt að fara án makans að skemmta mér.

Úff, strax farin að hlakka til á sunnudaginn þegar feðgar koma heim úr borginni.

Hvað með hrygginn!!!

2004-12-15T15:01:00.000-08:00

Það skein örvænting úr andliti mannsins míns þegar ég stakk upp á því að við keyptum bara hamborgarahrygginn í Bónus, enda rosa fínt tilboð núna á hamborgarahryggjum frá Ali í Bónus. "maður kaupir ekki jólakjötið í Bónus" var mér tjáð og þar með var málið úr sögunni í bili að minnsta kosti. Ég hugsaði málið og var eiginlega alveg sammála. Hvers vegna veit ég ekki alveg en hvað um það. Kjötið skyldi keypt í sérstakri sælkerabúð og það skyldi keypt nóg. Ég þóttist nú vita hvað væri nóg og ímyndaði mér að kjöt fyrir tvo fullorðna og eitt barn myndi nú ekki kosta mikið. Bar þetta undir bóndann og hann bara setti í brýrnar. "Það er ekkert hægt" sagði hann. "Veistu hvernig það mun líta út á borðinu, eitthvað smástykki með einum ananas" Féll ekki alveg í kramið þannig að nú verð ég að fara í sælkerabúðina og biðja um hamborgarahrygg, ekki fyrir tvo fullorðna og eitt barn, heldur hamborgarahrygg þar sem allavega er hægt að koma fyrir þremur ananashringjum.

gjafir frá sveinka....

2004-12-13T11:33:00.000-08:00

Þar sem þetta jólasveinadæmi allt saman er nokkuð nýtt fyrir okkar fjölskyldu, Eyþór er að fá í skóinn í fyrsta sinn því það búa ekki svona margir jólasveinar í Danmörku, höfum við ekkert verið að tapa okkur í þessu. Eyþór er ekki alveg að skilja þetta og við meira að segja þurft að minna hann á að kíkja í skóinn sinn.

Við ákváðum þó að vera séð í þessum bransa og báðum sveinana um að gefa ekki bara sælgæti og hvöttum þá til að fara bara í Tiger og finna litlar og sniðugar gjafir þar. Ákveðið var að geyma pokann heima hjá okkur, og hann bara settur inn í þvottahús. Sunnudagur rennur upp og við fáum góða gesti í heimsókn, hjón með tvö börn og allir voða uppteknir af þessum jólasveinum. Málin eru rædd fram og til baka. Við næstum búin að kjafta af okkur fyrir framan börnin svona milljón sinnum þar til sonur minn kemur kampakátur með dýratússliti í fanginu og segist hafa fundið risastóran poka í þvottahúsinu með fullt fullt af dóti. Það er skemmst frá því að segja að umræðan um jólasveinana snerist upp í mikla útúrsnúninga um það hver ætti þetta dót og útskýringar á því að ekki mætti nú leika með þetta og svo framvegis. Þið sjáið auðvitað fyrir ykkur son minn þriggja ára með fullan poka af girnilegu dóti sem hann fann en mátti ekki leika með .... Uppgjöf okkar foreldranna var alger....

Eftirmálar urðu þeir að jólasveinarnir þurfa að fara aftur í Tiger en sonur minn er hæstánægður með lífið...

Að velja sér bardaga......

2004-12-10T02:43:00.000-08:00

Ekkert grín að vera með einn afar virkan þriggja ára gutta sem er að verða frekar sjálfstæður.

Það er ekki laust við að í hann hafi hlaupið einhver barnagelgja sem ég ræð bara ekkert við. Hann virðist hafa þróað með sér nýja hæfileika,eins og "repeat" og "no". Við foreldrarnir stöndum ráðþrota frammi fyrir þessu nýja vandamáli sem fer nett í taugarnar á mér. Ég hef t.d. ekkert sérstaklega háan þolinmæðisstuðul fyrir setningunni :"má ég horfa á jóla-mikka" x 30. Hef lesið mér til í uppeldisfræðum huhummmmm.. að maður eigi bara að reyna að leiða þetta hjá sér....je right

Svo þetta NEI sem smýgur inn í hvert svar við hverri bón. Úffff og þessi geðvonska sem gerir vart við sig í tíma og ótíma, hann er farinn að skella hurðum blessaður... Ég get nú að mestu hlegið í hljóði að þessu tilburðum hans en guð minn góður hvað maður þarf að tipla á tánum, og það í kringum þriggja ára gutta.

Ef þetta er ekki dæmi um það að hvernig börnin nái algjörlega valdi á heimilshaldinu þá veit ég ekki hvað.

Vildi að ég.....

2004-12-06T11:34:00.000-08:00

væri nær foreldrum mínum og vinum
væri duglegri að lesa bækur
væri ekki sjónvarpssjúk
myndi hugsa mig betur um áður en ég opna munninn!!!!
myndi klára allt sem ég hef byrjað á(þá aðallega hálfsaumuðu útsaumsstykkin mín sem átti að ramma inn)
væri þolinmóð
væri mjó!

Nokkur atriði til að velta fyrir sér.

Ég hef nefnilega verið búsett meira og minna fjarri foreldrum mínum og bestu vinum í nær 10 ár. Tekið að mér óteljandi hobbýverkefni á þessum tíma til að stytta mér stundir og hefði þá haldið að ég ætti að vera búin að temja mér þá dyggð að vera þolinmóð. Þetta þokast í áttina en mikið á ég langt í land. Var svo alveg viss um að ég yrði mjó í Danmörku á því að hjóla og hjóla og hjóla. En gleymdi alveg að maður yrði að sleppa öllu sukki með öli, ostum og víni.

Er svo að tapa mér í þessu jólabókaflóði því mig langar að lesa svo margar bækur. Veit þó alveg fyrir víst að ég les ekki neitt.

Veit ekkert hvert þetta blogg er að fara en mig langaði bara aðeins........

Gaman að blogga

2004-12-06T04:22:00.000-08:00

Ekkert smá gaman að blogga og sérstaklega þegar maður áttar sig á því að það er virkilega einhver að lesa þessar hugrenningar mínar. Mér finnst afskaplega gaman að lesa blogg annarra og finnst að sumir búi yfir svo gríðarlegum hæfileikum í skrifum sínum að meira mætti nú gera úr þeim en bara að blogga. Verst þykir mér þó að geta ekki, vegna kunnáttuleysis í tölvumálum, sett inn tengla á þessa snillinga sem ég les á hverjum degi og fussa nánast og sveia ef ekki eru nýjar færslur daglega.

Nóg um það.

Mér varð svo mikið um í gær þegar ég lá fyrir framan imbann og horfði á þátt á stöð tvö um mannsal. Held ég þurfi nokkra daga til að melta hryllinginn. Ömurlegt að sjá hvernig farið er með þessar ungar konur. Þetta vakti í það minnsta upp spurningar hjá mér. Sérstaklega þegar í ljós kom að friðargæsluliðarnir sem áttu að uppræta vændishúsin, voru í miklum mæli fastakúnnar. Bíð spennt eftir að fylgjast með þættinum í kvöld og sjá hvort aðalsöguhetjan heldur lífi. Henni var kastað fyrir borð á leið frá Albaníu til Ítalíu.

Helgarmorgnarnir mínir eru......

2004-11-30T11:53:00.000-08:00

....hugtak sem hefur nákvæmlega enga þýðingu lengur. Sem móðir tveggja ungra barna hefur þetta fyrirbæri gjörsamlega horfið úr mínum veruleika. Las nefnilega á blogginu hennar Laufeyjar hversu yndislegir helgarmorgnarnir hennar væru og ég bara ohhhh. Ég hugga mig þó við að eftir kannski 10 ár verða gormarnir mínir hættir að vakna kl 06.55 og heimta allt sem finnst í eldhúsinu.

Strákurinn minn er þriggja ára og hefur frá fæðingu haft það fyrir vana að vakna fyrir sjö! Það skiptir engu hvenær hann sofnar á kvöldin eða hvort hann leggur sig yfir daginn. Hann vaknar bara alltaf fyrir sjö. Við hjónin erum því orðin nokkuð góð í að fikra okkur áfram í myrkrinu, finna til matarkex til að hann þrauki fyrsta klukkutímann, og kveikja síðan á bannsettu sjónvarpinu. Sé því fyrir mér í hyllingum... að sækja kaffibolla og moggann og skríða aftur upp í....

Allt er breytt

2004-11-26T01:03:00.000-08:00

Hann Gústi minn, tvíburinn var heima hjá veiku dóttur okkar í gær. Það er ekki ofsögum sagt að þegar hann er einn heima, tekur heimilið yfirleitt stakkaskiptum. Þegar við bjuggum í Danmörku, í pínulítilli íbúð var hann stöðugt að breyta til í skápunum tveimur sem voru í íbúðinni.

Þegar ég svo kom heim í gær var ég bara orðin frekar spennt að sjá hvað hefði breyst. Nú var hann nýbúinn að færa til sófana í stofunni og kominn með stórar hugmyndir um að umturna öllu skipulagi í borðkróknum/stofunni. Breytingarnar voru ekki stórvægilegar sem betur fer og alveg viðunandi (ég þykist nefnilega hafa yfirumsjón með uppröðun í íbúðinni). Allt voða fínt hjá honum og hann bara hinn ánægðasti með það að vera heima einn dag. Veit samt ekki hvort ég myndi treysta mér til að hafa hann of lengi heima við, þar sem þessi breytingarþörf hans getur verið dálítið yfirþyrmandi á köflum.

Að endingu;

ég er ekki enn farin í leikfimi
ekki enn farin að taka til
reyndar komin í vinnuna sem betur fer
og jólakortin eru komin í hús

Fyrsti sunnudagur í aðventu á sunnudaginn og þá fer maður á fullt með jólaskrautið. Er reyndar aðeins byrjuð.

Ég er

2004-11-11T10:53:00.000-08:00

Ég er blogglestrarfíkill og ég er í verkfalli

Ég er ekki farin að fara í leikfimina
Ég er ekki farin í tiltektina, þvottinn og geymsluna
Ég er ekki farin að búa til jólakortin
Ég er ekki farin að baka sortirnar þrjár fyrir jólin
Ég er ekki enn farin í vinnuna!

Ég er líka alveg að fríka út yfir þessu ástandi. Berjumst systur og bræður fyrir bættum kjörum.

Á léttu nótunum

2004-11-10T16:32:00.000-08:00

Er að reyna að vera jákvæð í dag.

Tvær vikur í næsta fund í þessari bévítans kennaradeilu. Var búin að sannfæra mig um að taka mig taki í þessari verkfallslotu og nota tímann til að fara í leikfimi og breyta mataræðinu. Byrjaði í gær að borða hrökkbrauð með kotasælu og skyr í öll mál og er bara nokkuð sátt, þrátt fyrir ogguponslu litla svengd. Hlakka óskaplega til að borða í kvöld. Ætlaði að taka leikfimina líka nokkuð föstum tökum en viti menn, Katrín Sara er veik. Búin að vera með 40 stiga hita sem þýðir engin leikfimi hjá mér þessa dagana. Doktorinn tekur þessu með mikilli ró og telur hana ekki alvarlega veika. Ég aftur á móti er búin að greina hana og Eyþór margoft með ýmsa kvilla.

Hlakka til að sjá Americas next top model þó ég viti hver vinni keppnina....

300 þúsund!

2004-10-26T14:32:00.000-07:00

Alveg væri ég til í að fá 300 þúsund í meðallaun sem kennari í stað þeirra 164 þúsunda sem ég fæ núna. Mikið verður gaman að fylgjast með framvindu mála eftir þetta útspil Kristjáns bæjarstjóra hér fyrir norðan. En eins og Eiríkur sagði, þá er þessi hugmynd alls ekki ný og þaðan af síður einkahugmynd Kristjáns. Þetta stingur bara svo í stúf við þessar yfirlýsingar samninganefndarinnar að sveitarfélögin eigi enga peninga. Hvaða vitleysa er þetta? Því í ósköpunum er búið að draga okkur kennara út í þetta hræðilega langa verkfall þegar menn eru allt í einu tilbúnir að ræða möguleika á 300 þúsundum fyrir breyttan vinnutíma... Vona bara að þessu fari að ljúka og ég fái launin mín.

DV í dag

2004-10-20T13:27:00.000-07:00

Nú fer að verða erfitt að mynda sér skoðun á DV og gildi þess sem fjölmiðli. Oftar en ekki hefur mér blöskrað forsíða blaðsins en á hinn bóginn hef ég líka horft á blaðið og dauðlangað að kaupa það. Hef samt, prinsipsins vegna ekki gert það.

Hvað finnst mér svo um DV í dag? Ráðist inn á skrifstofur blaðsins og haft í hótunum við starfsfólk vegna skrifa um meinta glæpamenn. Geta ritstjórar blaðsins bæði verið hetjur og skúrkar? Geta þeir dregið óbreytta borgara í svaðið í gær og breyst í Hróa Hött í dag. Ég veit það ekki og veit þ.a.l ekki enn hvað mér finnst. Held samt áfram að skoða forsíðu DV- en ég kaupi það ekki.

Erfið nótt

2004-10-20T13:22:00.000-07:00

Nú er ég loksins orðin bloggari!

Ákvað að prófa þetta sniðuga ritform eftir að vera orðin háð því að lesa hinu ýmsu bloggsíður.

Fyrsta blogg

Katrín Sara er orðin veik, með mikinn hita og við hjónin að fara í bústað með vínkonum... Vona að þetta lagist sem allra fyrst. Annars eru ma og pa að koma til að passa ormana mína þannig að þetta ætti ekki að verða vandamál. Segi frá ferðinni eftir helgi